Αρχείο

Posts Tagged ‘εθνική επιβίωση’

Αγωνιώδεις διαπραγματεύσεις με την τρόικα για 4 δισ.

18 Σεπτεμβρίου, 2012 Σχολιάστε

Αγωνία επικρατεί τόσο στο Μαξίμου όσο και στο οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης για τις … «αιματηρές» απαιτήσεις της τρόικας.

Όλα αυτά με την αγωνία να κλιμακώνεται, καθώς ο Πρωθυπουργός κ. Αντώνης Σαμαράς έχει ζητήσει μέχρι το τέλος της εβδομάδας το πακέτο των μέτρων να έχει κλείσει οριστικά και τους επικεφαλής της τρόικας να δημιουργούν προσχήματα για μέτρα ύψους 4 δισ., αλλά και να επιστρέφουν ολόκληρα ισοδύναμα μέτρα πίσω, όπως έγινε με την περίπτωση του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, όπου οι προτάσεις επέστρεψαν πίσω στον υπουργό Πάνο Παναγιωτόπουλο, σχεδόν αυτούσιες, για αλλαγή και με περικοπές στην Άμυνα, που ήδη την υποβιβάζουν κατά πολύ ως αποτρεπτική δύναμη, ακόμα και αν είχε για γείτονες ….κάποια Κάτω Χώρα και όχι μία χώρα που σύμφωνα με τον υπουργό Εξωτερικών της είμαστε …προσωρινά αποσχισθέντες από την Αυτοκρατορία τους![1]………… Διαβάστε περισσότερα…

Προσπαθούν να αλλοιώσουν την εθνική μας συνείδηση! ….

2 Μαρτίου, 2012 Σχολιάστε

Γράφει ο ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΔΕΜΟΣ (proinoslogos gr)

– Κάποτε μιλούσαμε για το θέατρο του παραλόγου. Όταν βλέπαμε μια παράσταση ενός θεατρικού έργου του παραλόγου, προσπαθούσαμε να κάνουμε κάποιες συγκρίσεις με πρόσωπα του κλασικού θέατρου ή και της αρχαίας κλασικής τραγωδίας, για να βρούμε κάποιες απαντήσεις στους προβληματισμούς που δημιουργούσε μια παράσταση ενός έργου του Ιονέσκο, του Καμύ, του Ζαν Ανούιγ, κλπ. Όλα τα παραπάνω είναι προβληματισμοί, που προβάλλονται από μεγάλες πνευματικές μορφές μιας νέας εποχής πάνω σε νέα δεδομένα, σε μια άλλη φιλοσοφία.
Όμως, τι να πει κανείς, όταν αντιμετωπίζει μια εκτεταμένη διαστρέβλωση της ιστορικής αλήθειας, της ένδοξης Ελληνικής Ιστορίας, ή την προσπάθεια καταστροφής μιας γλώσσας, της ελληνικής, που είναι η μητέρα όλων των γλωσσών της Ευρώπης;
Αυτός είναι πραγματικός παραλογισμός: Η ελληνική ταυτότητα δεν υπήρχε πριν από τον 19ο αιώνα. Δημιουργήθηκε έξωθεν σε μια εποχή εθνικισμού, αποικιοκρατίας και επεκτατικού ιμπεριαλισμού. Κοντολογίς κάποιοι από το εξωτερικό μας είπαν τον 19ον αιώνα ότι είμαστε Έλληνες κι εμείς το δεχτήκαμε για να κονομίσουμε (!!!) πουλώντας το παραμύθι ότι είμαστε απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων». Τύφλα να έχει ο Φαλμεράϊερ.
Και ο παραλογισμός συνεχίζεται: «Η αρχαιότητα χρησιμοποιείται σαν πρότυπο υπεριστορικό (!) με αποτέλεσμα να «αποδεικνύει» την αναξιότητα της ελληνικής κοινωνίας και του πολιτισμού της».
Παραλογισμός μέγας είναι και τα παρακάτω: Κάθε αναφορά σε πατρίδα, πατριωτισμό και έθνος είναι συντηρητική, δεξιά και σχεδόν φασιστική πολιτική. Ένδειξη ρατσισμού και στείρου εθνοκεντρισμού είναι και ο ισχυρισμός ότι οι Έλληνες ήσαν πάντα οι αδικημένοι της ιστορίας…
Κλασική ένδειξη ρατσισμού είναι και η γνωστή ρήση «Όταν εμείς φτιάχναμε Παρθενώνες, αυτοί τρώγανε βελανίδια» (αυτή είναι η αλήθεια…).
Εθνικιστικές τάσεις κρύβει (άκουσον, άκουσον) και η επιθυμία να διδάσκεται στη μέση εκπαίδευση η αρχαία Ελληνική γλώσσα. (Η Ζακλίν ντε Ρομιγύ, μια Γαλλίδα με ελληνική ψυχή δίνει την απάντηση: Μια σύγχρονη Ελλάδα, που θα έχανε την επαφή με τους αρχαίους συγγραφείς, θα έχανε επίσης την επαφή με τους σύγχρονους ποιητές της, που είχαν και αυτοί γαλουχηθεί με τις ίδιες αξίες, με τον Καβάφη, με τον Σεφέρη!..).
Αλλά, εκτός των άλλων, η αρχαία ελλληνική είναι το θεμέλιο πάνω στο οποίο πατάει, στηρίζεται γερά η νέα ελληνική. Την απάντηση σ’ αυτό δίνει ο Ευάγγελος Παπανούτσος λέγοντας: «Δεν μπορεί κανείς να μιλήσει και να γράψει σωστά την δημοτική, αν δεν πατάει στέρεα στη γνώση της αρχαίας κλασικής γλώσσας». Αναφέρω τον Παπανούτσο, γιατί δεν μπορεί να τον κατηγορήσει κανείς ως συντηρητικό. Αντίθετα, μάλιστα, θεωρείται ως ένας από τους πιο προοδευτικούς στα θέματα της Γλώσσας και της Παιδείας.
Παράλογο είναι και η διαστρέβλωση της ιστορίας: εξώφθαλμα εξοργιστικό ήταν το σχολικό εγχειρίδιο της κ. Ρεπούση που μας πληροφορούσε ότι τον Αύγουστο του 1922 οι Έλληνες της Ιωνίας (Μ. Ασίας) «συνωστίζονταν» στο λιμάνι της Σμύρνης να μπουν στα καράβια, για να προλάβουν να πάνε για τουρισμό στην Ελλάδα. Είναι να λυπάται κανείς, εκτός των άλλων, για την πλήρη έλλειψη τακτ. Δεν σκέφτηκαν ότι ζουν ακόμη κάποιοι άνθρωποι που έζησαν τη φρίκη της κολάσεως σε κείνα τα παράλια. Αλλά και τα παιδιά τους και τα εγγόνια τους έζησαν νοερά τα γεγονότα από τις παραστατικές διηγήσεις γονέων και παππούδων, όταν τους διηγόταν ότι ακόμη και τα ευρωπαϊκά καράβια στο λιμάνι, για να τηρήσουν ουδετερότητα, δεν δέχονταν όσους έπεφταν στη θάλασσα και πιάνονταν από τα σχοινιά των καραβιών. Οι ναύτες έκοβαν τα σχοινιά για να πέσουν στην θάλασσα…
Την εικόνα των θηριωδιών κολάσεως των ημερών εκείνων στην Ιωνία αποδίδει τέλεια ο τότε πρόξενος των ΗΠΑ στη Σμύρνη Τζορτζ Χόρτον, ο οποίος γράφει: «Ντρέπομαι που είμαι άνθρωπος».
Πώς να μη πούμε παράλογο αυτό που είπε μεγαλόσχημος Έλληνας: «Οι Έλληνες που έκαναν την Επανάσταση του 1821 ήταν ένα μάτσο αγραμμάτων και αδαών χωρικών που μετά βίας μιλούσαν ελληνικά…».
Κατά τον μεγαλόσχημο, οι επαναστάτες έπρεπε να είναι μορφωμένοι για να έχει αξία η ελευθερία που μας χάρισαν με το αίμα και τη ζωή τους!..
Εκτός από τα περιστατικά αυτά όλη η ελληνική ιστορία διαστρεβλώνεται ή περιορίζεται σε επιγραμματικές αναφορές. Έτσι, προετοιμάζεται το έδαφος για το ιδεολογικό υπόβαθρο της νέας γενιάς, το οποίο θα ταυτίζεται με αυτό της παγκοσμιοποίησης…
Όσον αφορά στο θέμα της γλώσσας τα τελευταία τριάντα χρόνια υπάρχει μια κατιούσα πορεία που συνεχίζεται χωρίς προοπτική να ανακοπεί. Ξεκίνησε με την κατάργηση της διδασκαλίας (αρχικά) των αρχαίων ελληνικών κειμένων και την καθιέρωση της διδασκαλίας από μεταφράσεις. Ακολούθησε η επιβολή του μονοτονικού. Μάταια η Ελληνομαθής καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού και Ακαδημαϊκός Ζακλίν Ντε Ρομιγύ που έζησε και πέθανε ερωτευμένη με την Ελλάδα, το 1995, όταν το ίδρυμα Ωνάση την εβράβευσε, έκανε έκκληση από το επίσημο βήμα της Πνύκας και είπε: «Προστατέψτε τη γλώσσα σας τα αρχαία Ελληνικά. Ήταν λάθος η κατάργηση των τόνων».
Εμείς εκεί. Πεισματικά και εχθρικά. Και η ταυτόχρονη κατάργηση διαχρονικών συνεκτικών δομικών κανόνων ορθογραφίας και Γραμματικής οδηγούν στην καταστροφή της ελληνικής γλώσσας. Παρά τις επισημάνσεις μεγάλων πνευματικών μορφών. Ένας από αυτούς είναι και ο μεγάλος Ολλανδός ουμανιστής και θερμός Ελληνιστής Έρασμος, που έλεγε για την γλώσσα των Ελλήνων: «Αν εξαφανιστεί η Ελληνική Γλώσσα θα φτωχύνει η παγκόσμια διανόηση…».
Και εμείς τι κάνουμε; Εκτός αυτών που είδαμε πιο πάνω, πόσοι μεγαλόσχημοι είναι πρόθυμοι να εισαγάγουν την αγγλική ως δεύτερη επίσημη γλώσσα του κράτους!.. Μια γλώσσα που είναι ένας αχταρμάς γλωσσών, που οι μισές λέξεις της προέρχονται από την ελληνική.
Μετά την ομαδική και σφοδρή αντίδραση στην προσπάθεια επιβολής της αγγλικής ως δεύτερης γλώσσας, άρχισε ένας άλλος ύπουλος τρόπος, μία άλλη μέθοδος για την διάδοση και επικράτησή της σε βάρος των εθνικών γλωσσών και φυσικά και της ελληνικής.
Γι’ αυτό και στα σχολεία γίνεται ειδική μεταχείριση της αγγλικής σε σχέση με τις άλλες ξένες γλώσσες. Ενώ για όλες τις άλλες γλώσσες η διδασκαλία είναι προαιρετική (επιλογή), η διδασκαλία των αγγλικών είναι υποχρεωτική. Έτσι, έμμεσα έχουμε «αναβάθμιση» της αγγλικής στα σχολεία.
Αλλά, υπάρχει και άλλος τρόπος. Είναι τα λεγόμενα greeklish, δηλαδή η απόδοση ελληνικών λέξεων με λατινικά γράμματα. Η μέθοδος αυτή χρησιμοποιείται στις σύγχρονες μορφές επικοινωνίας. Η υβριδιακή αυτή γλώσσα χρησιμοποιείται τόσο στο Ίντερνετ και στις ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης, όσο και στα μηνύματα που ανταλλάσσουν μέσω κινητών (ορθότερα φορητών) τηλεφώνων και emails.
Εκ πρώτης όψεως φαίνεται σαν μία αθώα αναπαράσταση της γλώσσας για διευκόλυνση της επικοινωνίας. Η συνεχής χρήση της όμως, κυρίως από τους νέους που δεν κατέχουν ακόμη τους κανόνες γραφής της ελληνικής, σίγουρα θα δημιουργήσει προβλήματα στην εκμάθηση της ορθογραφίας.
Όπως βλέπουμε, η προπαγάνδα της παγκοσμιοποίησης καλά κρατεί. Η ελληνική γλώσσα αλλοιώνεται συνεχώς, η ελληνική ιστορία διαστρεβλώνεται, η Ορθοδοξία πολεμείται παντοιοτρόπως… Και το μέλλον αόρατο!..

(proinoslogos gr)

Τα τρία σημάδια παλιγγενεσίας – Ελληνες σε αγώνα απεξάρτησης από τον πατριδοκτόνο «δανεισμό» ….

25 Φεβρουαρίου, 2012 Σχολιάστε

Tου Χρηστου Γιανναρα

Aμέσως μετά τον δεύτερο μεγάλο πόλεμο, τη γερμανική κατοχή, τον λιμό της κατοχής και την πολυαίμακτη κομμουνιστική ανταρσία, οι πρώτοι «τουρίστες» που έφτασαν μαζικά στη συφοριασμένη Ελλάδα ήταν Ελληνοαμερικανοί. Ερχονταν να ξαναβρούν όσους συγγενείς επέζησαν, να μετρήσουν νεκρούς, να κομίσουν όποια ιδιωτική βοήθεια ήταν μπορετό, κυρίως σε ρουχισμό.


Πρέπει αυτές οι επισκέψεις να έγιναν αισθητές στην ελλαδική κοινωνία, ήταν εκτεταμένο φαινόμενο. Ο Ελληνοαμερικανός συγγενής αποτέλεσε αξιοπερίεργη παρουσία, σχολιάστηκε, κρίθηκε, ταξινομήθηκε: Η αμερικανίζουσα προφορά των ελληνικών, η διάνθισή τους με ελληνοποιημένες αμερικάνικες λέξεις, οι περίεργες αμφιέσεις, οι συνεχείς συγκρίσεις του αμερικανικού με τον ελληνικό τρόπο του βίου, μαζί και μια αφέλεια εμπιστοσύνης τις ανθρώπινες σχέσεις (σε αντίθεση με την οξυμμένη πάντοτε καχυποψία των Ελλαδιτών), όλα αυτά μαζί, συγκροτούσαν τον τύπο που χαρακτηρίστηκε σκωπτικά: ο «μπρούκλης» (προφανώς από τον κάτοικο του Brooklyn) ή «το αμερικανάκι».

Η ελλαδική κοινωνία έβγαινε τότε από μια συντελεσμένη καταστροφή, η χώρα ήταν ερειπωμένη, πάρα πολλά χωριά εγκαταλελειμμένα, στέρηση και φτώχεια απροσμέτρητη, η ανασφάλεια κυρίαρχο αίσθημα. Κι όμως ο Ελλαδίτης έβλεπε τον φανταχτερό σε όλα του «μπρούκλη» με συμπάθεια αλλά αφ’ υψηλού. Δεν παραδόθηκε με κεχηνότα θαυμασμό στο «μοδέρνο» και στο φανταχτερό, στάθηκε όχι απλώς κριτικά, αλλά και με σκώμμα, που σημαίνει: με κάποια συναίσθηση υπεροχής.

Ειρωνεύτηκαν και σατίρισαν οι Ελλαδίτες την αισθητική των Ελληνοαμερικανών και τη γλωσσική τους υποβάθμιση. Δεν μπορούσαν, τότε, να μην περιγελάσουν (διακριτικά ή εκ των υστέρων) το θέαμα ενήλικου άνδρα με πολύχρωμα σορτς και λουλουδάτο πουκαμισάκι ή της ώριμης γυναίκας με ξέχειλα από μαραμένες σάρκες εξώπλατα φορέματα και πελώρια ντεκολτέ. «Σνόμπαρε» αυτή την ανεμελιά για την αισθητική ο Ελλαδίτης, όπως τη σνομπάρει πάντοτε κάθε καλλιεργημένος άνθρωπος, που ξέρει να ξεχωρίζει το τι του ταιριάζει από το τι ομοιότροπα επιβάλλει η μόδα. Καθόλου τυχαία ο αισθητικός εκβαρβαρισμός της αμφίεσσης στις ΗΠΑ συμβαδίζει με τα τεράστια ποσοστά παχυσαρκίας του πληθυσμού και τα ανάλογα ποσοστά των «λειτουργικώς αναλφαβήτων».

Λειτούργησε επίσης τότε, ως αφορμή αφ’ υψηλού θεώρησης των «μπρούκληδων», η κακή γλωσσική τους εκφραστική: γελούσαν οι Ελλαδίτες με τα γραμματικά και συντακτικά λάθη στη γλώσσα τους. Καταστραμμένοι, ρημαγμένοι, ζώντας με μεγάλες στερήσεις, επέμεναν να αξιολογούν τους ανθρώπους από τη γλώσσα που μιλούσαν, όχι από τα λεφτά τους, όχι από τις χρυσές καδένες. Ο Μποστ, ιδιοφυής σκιτσογράφος, κατάκτησε την ελλαδική κοινωνία ποντάροντας ακριβώς στη γραμματική και συντακτική ευαισθησία (και κατάρτιση) των Ελλήνων – σήμερα κανένας δεν θα γελούσε με το καυστικό του χιούμορ, αφού το στραπατσάρισμα της γλώσσας που χαρακτήριζε άλλοτε τους απαίδευτους και τους ολιγόνοες είναι σήμερα γνώρισμα υπουργών και πρωθυπουργών.

Είναι συναρπαστικό να μελετήσει κανείς την παραλληλία γλωσσικής ευαισθησίας (ακόμα και άσχετης από σχολική φοίτηση και σπουδές) με τις αισθητικές απαιτήσεις στην ένδυση, σε προγενέστερα χρόνια. Να μελετήσει κυρίως το πώς προσέλαβαν το δυτικό ένδυμα οι Ελληνες στο ελλαδικό κράτος και πώς οι Ελληνες οι εκτός ελλαδικού κράτους. Γιατί κάποτε η Ελληνίδα της Αλεξάνδρειας, της Σμύρνης, της Οδησσού, της Τραπεζούντας φορούσε τη μακριά τουαλέτα με την τέλεια άνεση της οποιασδήποτε Ευρωπαίας, ενώ η Ελλαδίτισσα που πρωτόβαλε τέτοιο φόρεμα στο Μπρούκλιν ή στο Σικάγο έμοιαζε αμέσως να μιμείται κάτι ξένο και γι’ αυτό να μοιάζει κωμική. Το ίδιο και ο άντρας με το φράκο ή το σμόκιν.

Το μυστικό πρέπει να ήταν ότι οι Ελληνες οι εκτός ελλαδικού κράτους ένιωθαν περήφανοι για την ελληνικότητά τους, ζούσαν την ελληνικότητα ως πολιτισμική υπεροχή, ως ποιότητα ζωής. Με αυτή τη βιωματική σιγουριά είχαν την αυτονόητη άνεση να προσλαμβάνουν οτιδήποτε καινούργιο που το εύρισκαν ταιριαχτό με τα γούστα τους, να το αφομοιώνουν στον «αέρα» της ευγενικής τους καταγωγής. Αυτή τη στάση πρέπει να υπονοούσε ο Γιάννης Τσαρούχης όταν έλεγε: «Για να είσαι κοσμοπολίτης, πρέπει πρώτα να είσαι Ελληνας».

Η επίσημη ιδεολογία του «εθνικού» κράτους (τόσο στην εκπαίδευση όσο και στην πολιτική πρακτική – στη συγκρότηση των θεσμών και στη λειτουργία τους) ήταν πάντοτε στους αντίποδες της κοσμοπολίτικης αρχοντιάς: Το κράτος προϋπέθετε την Ελλάδα βαλκανική επαρχία της Ευρώπης, που για να εκπολιτιστεί και εκσυγχρονιστεί, όφειλε να μιμηθεί (όχι να προσλάβει) τη Δύση. «Πρόοδος» ήταν η αντιγραφή, ο πιθηκισμός από μειονεξία ή ξιπασιά, που καθηλώνει στον ρόλο του ουραγού, στο ρίσκο της παρωδίας, της καρικατούρας – τον «μπρούκλη» τον γέννησε το ελλαδικό κράτος, όχι η αμερικανική κοινωνία.

Το κακοφορεμένο φράκο συνοδεύτηκε στην κρατική Ελλάδα από δάνειες αντιλήψεις για τη γλώσσα (κοραϊκή «καθαρεύουσα» και ψυχαρική «δημοτική») και από επαχθή δάνεια χρηματικά που κράτησαν τους Ελλαδίτες πάντοτε υποτελείς των «φίλων» και «συμμάχων» τους Ευρωπαίων. Τι σύμπτωση, που ο εκπασοκισμός της ελλαδικής κοινωνίας, τα τελευταία τριάντα επτά χρόνια, αναζωπύρωσε εντυπωσιακά το ίδιο τριπλό σύμπτωμα: Κατάστρεψε, σε βαθμό αναπηρίας, τη νεοελληνική γλώσσα και έκφραση. Προπαγάνδισε την «ανεμελιά» στην αμφίεση βυθίζοντας μεγάλες πληθυσμικές ομάδες σε ενδυματολογική ακαλαισθησία, την πιο επιδεικτική που γνώρισε ποτέ αυτός ο τόπος. Και καταδίκασε το κράτος σε ανήκεστη οικονομική υποτέλεια, για το υπόλοιπο του αιώνα, λόγω εξωφρενικού δανεισμού με τους πιο ταπεινωτικούς όρους.

  • Συμπέρασμα: Αν υπάρξει ποτέ πολιτική παράταξη με συνεπή και προγραμματικό αντι-πασοκισμό, θα το αντιληφθούμε από τρία σημάδια: Θα έχει πρώτη προτεραιότητα, τη γλώσσα. Η εξωτερική εμφάνιση των μπροστάρηδων θα απηχεί την αρχοντιά της ελληνικής λαϊκής παράδοσης, αυτήν που μεταγγίζεται με το γάλα της μάνας. Και τρίτο, θα συνεγείρει τους Ελληνες σε αγώνα απεξάρτησης από τον πατριδοκτόνο «δανεισμό«***.

Αυτά τα τρία.

——————-
***Δανεισμός προφανώς με την πλατιά έννοια της λέξης, (αμερικάνικος τρόπος ζωής ,αμερικάνικο όνειρο/όραμα), και όχι μόνο τον χρηματικό όπως υποδηλώνει η φωτογραφία του άρθρου.(ΧΡΟΝΟΣ)

Nα είσαι Eλληνας δεν είναι εθνικότητα, φολκλορική ιδιαιτερότητα, βαλκανική επαρχιωτίλα, κρατική κακομοιριά. Eίναι επιλογή. Eλληνας, τώρα πια, δεν γεννιέσαι, γίνεσαι …

30 Ιανουαρίου, 2012 1 Σχολιο

Tου Χρηστου Γιανναρα

Πότε ανασταίνονται νεκροί

Zούμε πολυώδυνη κρίση, μας κρίνουν τα γεγονότα. Kρίνεται το τι χτίσαμε τόσα χρόνια, τι κράτος, ποιες σχέσεις κοινωνίας των αναγκών, ποια παιδεία και κατά κεφαλήν καλλιέργεια, τι στόχους βάλαμε στην προσωπική και στην κοινή μας ζωή.

H κρίση μάς κρίνει και μας αποδείχνει ελάχιστα σοβαρούς, σαφώς επιπόλαιους και κοντόφθαλμους, για βουλιμικές αποκλειστικά προτεραιότητες πρωτόγονα εγωκεντρικές. Δεκαετίες τώρα, αποδεχθήκαμε, ηδονικά και απερίσκεπτα, σαν πρώτιστο στόχο και περιεχόμενο ζωής, την κατανάλωση. H χαρά της προσωπικής δημιουργίας, η σπουδή και η γνώση, η αξιολόγηση της ανθρώπινης ποιότητας, η εκλογή αρχόντων της πατρίδας, όλα υποτάχθηκαν στον ένα και μοναδικό στόχο (και νόημα) του βίου: τη μεγιστοποίηση της καταναλωτικής ευχέρειας, τη διευρυμένη βουλιμική απόλαυση.

Δουλεύαμε για τον μισθό ή για το περισσότερο κέρδος. Σπουδάζαμε για το «χαρτί» και τη «θεσούλα» που θα μας εξασφάλιζε. Kαυχόμασταν όχι για φιλίες, αλλά για «διασυνδέσεις» και «βύσματα». Ψηφίζαμε με κριτήριο ποιος θα μας εξασφαλίσει τις περισσότερες παροχές δίχως κρίση και αξιολόγηση. Eτσι φτιάξαμε μια κοινωνία αλληλοσπαρασσόμενων συμφερόντων. Eνα κράτος που σιτίζει τους υπαλλήλους του και βασανίζει την κοινωνία, κράτος παράνοιας, εντελώς ανίκανο και ανυπόληπτο. Eνα εκπαιδευτικό σύστημα που εκπαιδεύει στην αγλωσσία, στην ακρισία, στις πρακτικές των εκβιαστικών απαιτήσεων και της ηδονής των βανδαλισμών. Eνα πολιτικό σύστημα απολύτως αυτονομημένο από τις κοινωνικές ανάγκες, σύστημα διαπλοκής της φαυλότητας με τη θρασύτερη και αναιδέστερη ανικανότητα.

Tο συναρπαστικό, για τον ψύχραιμο παρατηρητή, είναι ότι στο κοινωνικό πεδίο οι στόχοι, το ήθος, η διάκριση ποιοτήτων (παράγοντες ανυπότακτοι στην αντικειμενοποίηση) αποδείχνονται οι κυρίως συντελεστές επιτυχίας ή αποτυχίας των πιο πρκατικών – υλικών πτυχών του βίου: της οικονομίας, της παραγωγικότητας, της οργανωτικής απόδοσης. H ιδεολογία του Iστορικού Yλισμού (μπαϊράκι του Mαρξισμού αλλά και «αυτοσυνειδησία» του Kαπιταλισμού) διαψεύδεται παταγωδώς στα «υλιστικότερα» πεδία του συλλογικού βίου – χωρίς βεβαίως να πτοούνται, έστω κατ’ ελάχιστον, οι εμπορευόμενοι το αφελές ιδεολόγημα. Tο τι χτίσαμε στις δεκαετίες της μεταπολίτευσης, ποιαν αντίληψη για την παιδεία και την ανθρωπιά, ποια σχέση κράτους και κοινωνίας, ποιαν αίσθηση πατρίδας, ποια κριτηρια αξιολόγησης ποιοτήτων, δίνουν καρπούς απόγνωσης σήμερα στο πεδίο της οικονομίας, της πολιτικής, της κρατικής οργάνωσης: Zούμε τη χρεοκοπία της οικονομίας, τη διάλυση του κράτους, την εξευτελιστική κατάρρευση του πολιτικού συστήματος. Γιατί έλειψε «κάθε νόημα» της ύπαρξης και της συνύπαρξης.

Mας πήρε τριάντα οχτώ ολόκληρα χρόνια για να καταλάβουμε ότι ο «προοδευτικός εκσυγχρονισμός» και ο «διεθνιστικός» πατριδομηδενισμός, η «αποδόμηση» και ο «μεταμοντερνισμός» όσο κι αν γοήτευσαν μια λιμασμένη για δημοσιότητα «διανόηση», ήταν απλώς και μόνο γυαλιστερές φούσκες. (Συμβολικά τα ονόματα στοχοθεσίας στην Παιδεία των κυριών Pεπούση και Δραγώνα, καθώς διέπρεψαν με τη N.Δ. η πρώτη, με το ΠAΣOK η δεύτερη, και σήμερα πλαισιώνουν τον κ. Φώτη Kουβέλη). Oι σταθερές της ελληνικής «ευγένειας» (πολιτισμικής καταγωγής και παράδοσης που «υποχρεώνει»), της αναφοράς στόχων και πράξεων σε άξονα «νοήματος» και σε μέτρο «αλήθειας», λειτούργησαν, παράγοντας κοινωνική συνοχή και ετερότητα πρότασης πολιτισμού, από την εποχή των Προσωκρατικών, ίσως ώς τη Γενιά του ’30. Kαι λοιδορήθηκαν αυτές οι σταθερές, χλευάστηκαν, μυκτηρίστηκαν στη μεταπολίτευση, για να οδηγηθούμε στο αβυσσαλέο κενό όπου βυθιζόμαστε ανέλπιδα σήμερα.

Kακά τα ψέματα: Nαι, οφείλουμε χάριτες στη χούντα του ’67 – ’74 που γελοιοποίησε τελεσίδικα το ιδεολόγημα του Eλληνοχριστιανισμού: μας απάλλαξε από μια κούφια, χιλιοφθαρμένη και μόνο ρητορική, επίσημη κρατική ιδεολογία. Eίναι όμως εγκληματικό να ξεχνάμε πως όσο επιδερμικά ψυχολογικός κι αν είχε καταντήσει ο ελληνορθόδοξος πατριωτισμός, ήταν αυτός που γέννησε την έκπληξη στα βουνά της Πίνδου το ’40, ατσάλωσε το λαϊκό κουράγιο για να αντέξει τον εφιάλτη της καταστροφής στη Mικρασία, χάρισε «φρόνημα» στους Eλληνες για να διπλασιάσουν την απελεύθερη γη τους με τους πολέμους του 1912 – 13. «Πράγμα τζιβαϊρικόν, πολυτίμητο», που έλεγε ο Mακρυγιάννης, όσο κι αν σκουριάσει και παραφθαρεί, δεν το ατιμάζεις και το πετάς, εσύ ο φωτισμένος. Tο καθαρίζεις από τις παρασιτικές ψευτιές και την ιδιοτέλεια, αποκαθιστάς την αλήθεια του, τον εμπειρικό του πλούτο. «Oτι ο άνθρωπος κάνει τα φώτα, όχι τα φώτα τον άνθρωπο». O άνθρωπος ψευτίζει την πίστη, το άθλημα της εμπιστοσύνης, της αυθυπέρβασης, και την αλλοτριώνει σε ιδεολόγημα, αλλά ο άνθρωπος και την ξαναβρίσκει, την ξεχώνει χαμένη κάτω από τόνους σκουριάς, μονόπετρο του αρραβώνα τς ανάστασης.

Iσως λίγοι πια, αλλά υπάρχουν ακόμα Eλληνες (γεννήματα της πάτριας γης, δηλαδή της ελληνίδας γλώσσας και ευσέβειας) που καταλαβαίνουν το «μέγιστον μάθημα»: να ξεχωρίζουν το σιτάρι από το άχυρο. Nα είσαι Eλληνας δεν είναι εθνικότητα, φοκλορική ιδιαιτερότητα, βαλκανική επαρχιωτίλα, κρατική κακομοιριά. Eίναι επιλογή. Eλληνας, τώρα πια, δεν γεννιέσαι, γίνεσαι, όπως και ερωτευμένος δεν δηλώνεις, φαίνεσαι. H ελληνικότητα είναι έρωτας, τον κατακτάς, δεν σου δίνεται επί πληρωμή όπως τα υπουργεία σε υπαλλήλους των «αγορών». Oποιος ξεχωρίζει το σιτάρι από το άχυρο, ερωτεύεται «νόημα» που φωτίζει το αίνιγμα της ύπαρξης και το σκάνδαλο το ανυπόφορο του θανάτου, «νόημα» σαρκωμένο στη γλώσσα, στην Tέχνη, στο ήθος, σε θεσμούς υπηρετικούς των σχέσεων κοινωνίας.

Aναζητάμε πρωθυπουργό, χαρισματικό ηγέτη, ικανό να μας βγάλει από τον εφιάλτη της κρίσης στο ξέφωτο της ελπίδας. Mοιάζει παραδοξολόγημα (όπως κάθε εκρηκτικής γονιμότητας αλήθεια), αλλά αν το πρώτο είναι να ξαναβρεί εφαλτήριο για καινούργιο πατριωτικό άλμα η ελλαδική κοινωνία, τότε χρειαζόμαστε εκλησιαστικό μπροστάρη ανιχνευτή: Nα μας δείξει τη μετάβαση από τα ιδεολογήματα στην ερωτική εμπειρία, από τα «εκσυγχρονιστικά» δήθεν στην πίστη – εμπιστοσύνη. Δεν έχουμε πολιτικούς, γιατί δεν έχουμε μπροστάρηδες στην πίστη, ηγέτες εκκλησιαστικού ρεαλισμού, όχι θρησκειοποιημένων ψυχολογημάτων.

Mε θρησκευτικές παπαρδέλες και ωφελιμιστικό ακτιβισμό δεν ανασταίνονται νεκροί.

kathimerini gr

Η Αίγυπτος αμφισβητεί την ελληνική ΑΟΖ …..

7 Ιανουαρίου, 2012 Σχολιάστε

ΝΙΚΟΣ ΜΕΛΕΤΗΣ

Το Κάιρο προσκαλεί Λευ­κωσία και Αγκυρα να συμφω­νήσουν στην οριοθέτηση της περιοχής, αποκλείοντας την Ελλάδα και τη συνάφεια του Καστελόριζου (ΔΕΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΙ… ΣΥΝΟΡΑ)

Αιγυπτιακή τορπίλη απειλεί την Ελληνική ΑΟΖ, καθώς το Κάιρο κινητοποιείται μετά τις τελευταίες ανακαλύψεις μεγάλων κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στην περιοχή και επιδιώκει να υπάρξει συμφωνία οριοθέτησης με την Κύπρο και την Τουρκία, αποκλείοντας έτσι την Ελλάδα, με την πλήρη διαγραφή της επήρειας του Καστελόριζου.

Με αφορμή τις ανακοινώσεις για το μέγεθος του κοιτάσματος φυσικού αερίου στο Οικόπεδο 12 της Κυπριακής ΑΟΖ, ο Αιγύπτιος υπουργός Πετρελαίων Αμπντουλάχ Γκχοράμπ διαβεβαίωνε ότι το σημείο αυτό δεν βρίσκεται σε αιγυπτιακές ζώνες, αλλά πρόσθετε ότι τα «σύνορα μεταξύ της Αιγύπτου, της Κύπρου και της Τουρκίας δεν είναι ακόμη συμφωνημένα».

Ο Αιγύπτιος υπουργός δήλωσε ακόμη ότι το διεθνές δίκαιο προβλέπει πως τα «τρία κράτη πρέπει να συμμετάσχουν στον καθορισμό των συνόρων», προσθέτοντας ότι η αιγυπτιακή κυβέρνηση εργάζεται ήδη στην κατεύθυνση αυτή», δήλωση με την οποία αποκλείει βεβαίως από την οριοθέτηση στη συγκεκριμένη περιοχή την Ελλάδα.

Η ανακάλυψη μεγάλων κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου άνοιξε... την όρεξη και των Αιγυπτίων. Στην οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών στην περιοχή κρίσιμο ρόλο παίζ

Η ανακάλυψη μεγάλων κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου άνοιξε… την όρεξη και των Αιγυπτίων. Στην οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών στην περιοχή κρίσιμο ρόλο παίζει το Καστελόριζο, καθώς η πλήρης επήρειά του δημιουργεί κοινό όριο της ΑΟΖ της Ελλάδας, της Κύπρου και της Αιγύπτου, ενώ σε διαφορετική περίπτωση, όπως επιδιώκει η Αγκυρα και φαίνεται να αποδέχεται ο Αιγύπτιος υπουργός (κάτω χάρτης), η Αίγυπτος αποκτά σύνορα με την Κύπρο και την Τουρκία, με την Ελλάδα να χάνει ένα σημαντικό τμήμα της ΑΟΖ της.

Τη στιγμή που η Ελλάδα επιχειρεί ένα πρώτο βήμα με την προκήρυξη διεθνούς διαγωνισμού για σεισμικές έρευνες σε περιοχή νοτίως της Κρήτης εντός των ορίων της Ελληνικής ΑΟΖ, που έχει υπολογιστεί με βάση τη «μέση γραμμή», η πρωτοβουλία αυτή από την αιγυπτιακή κυβέρνηση λειτουργεί υπονομευτικά, καθώς ουσιαστικά περιορίζει τις δυνατότητες χειρισμών της Ελλάδας και απειλεί να δημιουργήσει τετελεσμένα που θα επηρεάσουν και μελλοντικές οριοθετήσεις…

Είναι ενδεικτικό ότι η Αθήνα στον διεθνή διαγωνισμό έχει ορίσει ως όριο την κάθετη γραμμή η οποία διέρχεται από το ανατολικό άκρο της Κρήτης, αφήνοντας εκτός διαγωνισμού περιοχές για τις οποίες θα μπορούσε να εγείρει αμφισβητήσεις η Τουρκία.

Το θετικό είναι ότι μέχρι στιγμής δεν έχει υπάρξει επίσημη αντίδραση από τη Λιβύη και την Αίγυπτο, καθώς δεν έχει οριοθετηθεί η ΑΟΖ μεταξύ των δύο αυτών χωρών και της Ελλάδας, χωρίς αυτό βεβαίως να αποκλείει μελλοντικές αντιδράσεις όταν ξεκινήσουν οι έρευνες.

Κρούσεις
Σε ό,τι αφορά την Αίγυπτο, οι δηλώσεις του υπουργού Ενέργειας επιβεβαιώνουν την αρνητική τροπή που είχαν πάρει οι διερευνητικές συνομιλίες Αθήνας – Καΐρου για την οριοθέτηση της ΑΟΖ, μετά την παρέμβαση και του ίδιου του κ. Γκιουλ. Στην οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών στην περιοχή κρίσιμο ρόλο παίζει το Καστελόριζο, καθώς η πλήρης επήρειά του δημιουργεί κοινό όριο της ΑΟΖ της Ελλάδας, της Κύπρου και της Αιγύπτου, ενώ σε διαφορετική περίπτωση, όπως επιδιώκει η Αγκυρα και φαίνεται να αποδέχεται ο Αιγύπτιος υπουργός, η Αίγυπτος αποκτά σύνορα με την Κύπρο και την Τουρκία, με την Ελλάδα να χάνει ένα πολύ σημαντικό τμήμα της ΑΟΖ που θεωρητικά θα μπορούσε να διεκδικήσει.

Η κυπριακή κυβέρνηση έχει επανειλημμένως απευθυνθεί προς την Αθήνα για την έναρξη συνομιλιών με αντικείμενο την οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών. Από το καλοκαίρι τέτοια κρούση έγινε και προς τον κ. Στ. Λαμπρινίδη, αλλά και στον Στ. Δήμα στην επίσκεψή του στις 21 Νοεμβρίου στη Λευκωσία. Σύμφωνα με πληροφορίες, στη συνάντηση του κ. Δήμα με την κ. Ερατώ Μαρκουλλή συζητήθηκε και η συγκρότηση ομάδας εργασίας που θα ασχοληθεί με αυτό το θέμα, η οποία όμως ενάμιση μήνα μετά δεν έχει συσταθεί.

Δεν είναι γνωστό, πάντως, εάν το θέμα που εγείρει ο Αιγύπτιος υπουργός Ενέργειας είχε τεθεί στην επίσκεψη της κ. Μαρκουλλή στο Κάιρο τον Νοέμβριο και αν σε αυτό οφειλόταν το σχετικά παγωμένο κλίμα, ενώ είχε επαναβεβαιωθεί από τους Αιγυπτίους η συμφωνία για την ΑΟΖ. Πέραν του τεράστιου πολιτικού εμποδίου που συνιστά το Κυπριακό, αποτρέποντας κάθε τέτοια συμφωνία (καθώς θα συνεπαγόταν την αναγνώριση της Κύπρου από την Τουρκία), η Λευκωσία δεν θα μπορούσε να δεχθεί καν ως σημείο εκκίνησης, έστω και άτυπων επαφών, την υπόθεση ότι το Καστελόριζο δεν διαθέτει υφαλοκρηπίδα πέραν της αιγιαλίτιδας ζώνης του.

Η κ. Μαρκουλλή σε δηλώσεις της ανακοίνωσε ότι επίκειται η ολοκλήρωση της συμφωνίας συνεκμετάλλευσης με το Ισραήλ και προχωρεί αντίστοιχη συμφωνία και με την Αίγυπτο, καθώς ενδέχεται νέα κοιτάσματα να εντοπιστούν στα όρια των γειτονικών ΑΟΖ (θα έχει ενδιαφέρον να διαπιστωθεί εάν το Κάιρο εγείρει στο πλαίσιο αυτών των διαπραγματεύσεων και θέμα κοινών συνόρων με την Τουρκία). Η νέα κυβέρνηση της Αιγύπτου, με δεδομένη τη ρευστότητα στην περιοχή και την ενίσχυση κινημάτων όπως αυτό των Αδελφών Μουσουλμάνων, προσεγγίζει την Αγκυρα, ενώ δεν είναι πλέον αμελητέα τα σχεδόν 11.000 τ.χλμ., που χωρίς τον υπολογισμό του Καστελόριζου θα περιέλθουν στην Αιγυπτιακή ΑΟΖ.

ΑΝ. ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ
Πόλεμος για τον «σταθμό» του αερίου

Μια ακόμη πιο σκληρή μάχη αρχίζει τώρα στην Αν. Μεσόγειο, καθώς η ανακάλυψη υδρογονανθράκων δίνει το έναυσμα για τον ανταγωνισμό οικονομικών συμφερόντων, πετρελαϊκών εταιρειών, αλλά και κρατών για τη διεκδίκηση του κρίσιμου ρόλου του «κόμβου» για την εξαγωγή των τεράστιων ποσοτήτων φυσικού αερίου που έχουν ήδη εντοπιστεί αλλα και όσων εκτιμάται ότι βρίσκονται στον βυθό της ΑΟΖ της Κύπρου, του Ισραήλ, του Λιβάνου, της Αιγύπτου και πιθανόν της Ελλάδας.

Τα πρώτα δείγματα του πολέμου αυτού ήρθαν την προηγούμενη εβδο­μάδα, καθώς η κυπριακή κυβέρνηση βρίσκεται υπό πίεση χρονική αλλά και ουσιαστική για να επιλέξει εάν και ποια εταιρεία θα αναλάβει την κατασκευή σταθμού υγροποίησης στο Βασιλικό, που υπό ορισμένες συνθήκες θα μπορούσε να αποτελέσει τον «κόμβο» εξαγωγής φυσικού αερίου όχι μόνο από το Οικόπεδο 12, αλλά και από τα Οικόπεδα που τώρα έχουν δημοπρατηθεί, καθώς και από τα ισραηλινά Ταμάρ και Λεβιάθαν. Noble Energy και Delek φαίνεται ότι προκρίνουν την κατασκευή σταθμού LNG στην Κύπρο που θα απολήγει αγωγός, μεταφέροντας εκεί φυσικό αέριο από το Λεβιάθαν και το Οικόπεδο 12.

ethnos gr

AOZ-ΕΛΛΑΔΑ-ΚΥΠΡΟΣ

Η μνήμη της Ελλάδας ….

5 Ιανουαρίου, 2012 Σχολιάστε

Πολλοί προσπαθούν να κάνουν πράγματα σημαντικά για την πατρίδα μας, δίχως όμως να ασχολούνται με την αξιολογία της. Η Ελλάδα μας είναι σαν την ελευθερία, μια δύσκολη γυναίκα που εξετάζει μόνο το έργο και όχι τις κινήσεις. Διότι αυτό το έργο είναι η μνήμη της. Ποιος όμως αντιλαμβάνεται τι είναι η μνήμη της; Ποιος συνειδητοποιεί ότι όλη η έννοια της συνέχειας που είναι τόσο σημαντική για μας, αφού λειτουργούμε σε ένα διαχρονικό πλαίσιο, δεν θα υπήρχε δίχως το έργο της Φιλικής Εταιρίας. Ο τόπος θα είχε τουρκέψει εντελώς δίχως τις απεγνωσμένες προσπάθειές της, για να απελευθερώσει το λαό μας από τον οθωμανικό ζυγό. Διότι, ακόμα και η έννοια της ιπποσύνης είχε εξαντληθεί εκείνη την εποχή. Τα μέλη της Φιλικής Εταιρίας δεν επιχείρησαν να αφήσουν το δικό τους όνομα, σημασία είχε μόνο το συλλογικό έργο, διότι ήταν το μόνο ικανό να σηκώσει το βάρος της τουρκοκρατίας. Ανάλογα παραδείγματα δεν είναι μόνο σπάνια στην Ελλάδα αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο. Γι’ αυτό το λόγο η μνήμη της Ελλάδας είναι το έργο της Φιλικής Εταιρίας, διότι ακολουθούσε το νοητικό σχήμα της μνήμης μέλλοντος. Διάβαζαν τα μέλη της τους νεκρούς για να γράψουν για τους αγέννητους, διότι όλοι οι ζωντανοί ήταν σκλάβοι και καταπιεσμένοι από την οθωμανική Αυτοκρατορία. Η ζωή τους δεν είχε όραμα. Ενώ η Φιλική Εταιρία κατάφερε να μετατρέψει το αδιανόητο σε ουτοπία και την ουτοπία σε όραμα. Αυτό ήταν το αποτέλεσμα του έργου της, δίχως να περιμένει τίποτα από τις ξένες δυνάμεις και τους ραγιάδες του κατοχικού τόπου. Ελεύθεροι άνθρωποι δεν έδωσαν μόνο τη ζωή τους για την πατρίδα μας, αλλά και το πνεύμα τους για να ενεργοποιηθεί η μνήμη της. Ενώ, ακόμα και τώρα υπάρχουν μερικοί δικοί μας που όχι μόνο δεν το ξέρουν καν, αλλά επιμένουν ότι είναι ένας μύθος, δίχως να καταλάβουν ότι αυτό που ονομάζουν μύθο είναι στην πραγματικότητα η ουσία της ιστορίας. Αν σκεφτόμαστε ελληνικά είναι απλώς και μόνο επειδή το πνεύμα δεν έσβησε ακόμα και στη φάση της τουρκοκρατίας, έπρεπε όμως μέσα σε αυτόν τον σκοταδισμό να υπάρξουν φάροι που να αντέξουν το μαύρο της κατοχής και να επιτρέψουν την επανάσταση, ενσωματώνοντας με αυτόν τον τρόπο την έννοια της αντίστασης για την πατρίδα μας. Μετά από δύο αιώνες, ακόμα και αν υπάρχουν ακόμα ραγιάδες, η Ελλάδα είναι ελεύθερη. Κι αν δέχεται πολιορκίες είναι μόνο και μόνο διότι είναι ζωντανή. Ελεύθερη και πολιορκημένη, αλλά ζωντανή και με μνήμη. Γι’ αυτό το λόγο έχει μέλλον. Και δεν είναι μια κρίση τέτοιου τύπου που θα μας βάλει κάτω. Πέρασαν μόνο εκατό χρόνια από την απελευθέρωση της Μακεδονίας και των Δωδεκανήσων. Η απελευθέρωση κράτησε έναν αιώνα. Αυτό και μόνο είναι ενδεικτικό της δύσκολης περιόδου που περάσαμε με την τουρκοκρατία. Κατά συνέπεια, φέτος, αντί να είμαστε μίζεροι θα έπρεπε να δείξουμε σε όλους ότι δεν έχουμε ξεχάσει τίποτα και να είμαστε και στην Μακεδονία και στα Δωδεκάνησα με τους ανθρώπους μας και με τον στόλο μας. Τα νησιά δεν απελευθερώθηκαν μόνα τους από τον τουρκικό ζυγό και αυτά είναι τώρα που μας προσφέρουν τη δυνατότητα να έχουμε το λεγόμενο απέραντο γαλάζιο, την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη. Και η ανακήρυξή της μπορεί να είναι και το αποκορύφωμα αυτής της επετείου, ως φόρος τιμής στο έργο των δικών μας, που σκεφτόντουσαν εμάς.

http://www.lygeros.org/lygeros/8445-gr.html

Ζητούνται εθνικοί ευεργέτες και κυβερνήσεις να τους εμπνεύσουν ……

31 Δεκεμβρίου, 2011 Σχολιάστε
—-
Ποιος δεν αναπολεί αλήθεια με νοσταλγία, παρατηρώντας τα εκατοντάδες  μέγαρα,  τα  κοινωφελή  και ευαγή  ιδρύματα  που  άφησαν  πίσω  τους,  τους  μεγάλους ευεργέτες μιας άλλης εποχής. Και ποιος  δεν  θα ευχόταν να παρουσιάζονταν στο προσκήνιο νέοι επιχειρηματίες, λιγότερο  στυγνοί από τους σημερινούς, οι οποίοι, διαθέτοντας έστω και ψήγματα ανθρωπιάς και πατριωτισμού θα τους εμιμούντο;

Ποιος  μπορεί  να  λησμονήσει  το  θεάρεστο  έργο και την  κληρονομιά του Ζάππα, των Ζωσιμάδων, του Τοσίτσα, του Ριζάρη, του Βαρβάκη,  του  Αρσάκη,  του  Μαρασλή, του Σίνα, του Συγγρού, του Μπενάκη, του Ωνάση, του Αγγελόπουλου, όλων αυτών των οικονομικών  κολοσσών,  που  κατόρθωσαν  να  συνδυάσουν  την επιτυχία, με την προσφορά στον ελληνικό λαό.

Σήμερα, το φιλότιμο και η κοινωνική αλληλεγγύη των παλαιών, αντικαταστάθηκαν  από  τη  διαπλοκή,  τις μίζες, τις αρπαχτές και τις κουμπαριές,  ανάμεσα  στην  πολιτική  εξουσία  και τους μεγάλους οικονομικούς παράγοντες και τα στημένα ποδοσφαιρικά παιχνίδια. Βρισκόμαστε στην εποχή που οι εργοδότες, εκμεταλλευόμενοι τις εξαρτημένες από αυτούς εκάστοτε κυβερνήσεις, σχεδιάζουν ανενόχλητοι, μια ανασφάλιστη εργασία για τους νέους.

Κι  όμως  αν  ήθελαν, θα μπορούσαν να ξελασπώσουν την Ελλάδα και  τη  θνησιγενή οικονομία της, μέσα σ’ αυτήν την πρωτόγνωρη δίνη της οικονομικής κρίσης που βιώνουμε. Αν έμοιαζαν στους παλαιούς ευεργέτες η  Ελλάς  σήμερα,  θα  είχε μηδενικό εξωτερικό χρέος και η ιδιωτική πρωτοβουλία  δεν  θα  φάνταζε  ως «μπαμπούλας» στα μάτια του φτωχού και  ανυπεράσπιστου  Έλληνα  μεροκαματιάρη.

Αυτοί όμως εφευρίσκουν τρόπους, νόμιμους ή μη, για να καταβάλουν στο κράτος μικρότερο φόρο ευρισκόμενοι στο απυρόβλητο, με συνέπεια να επωμίζονται το βάρος όσοι βιώνουν την οικονομική καχεξία, εφαρμόζουν ανηλεώς αθέμιτο ανταγωνισμό και διαλύουν τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, με αποτέλεσμα αυτές, ή να βάζουν λουκέτο ή να εγκαθίστανται στο εξωτερικό, ενώ ταυτόχρονα προτιμούν για εργαζόμενούς τους, τους συνήθως ανασφάλιστους αλλοδαπούς, οδηγώντας τα ελληνόπουλα κάτω από τα όρια της φτώχειας.

Για αυτή την αρνητική μετάλλαξη των σύγχρονων επιχειρηματιών δεν ευθύνονται μόνο τα νέα δεδομένα της εποχής αλλά και οι ανύπαρκτες κυβερνήσεις, από το 1981 και μετά, ιδίως αυτές του ΠΑΣΟΚ, που δεν  έδωσαν  βαρύτητα στη  σφυρηλάτηση  αρχών και αξιών,  ικανών  να  αποτρέψουν  τέτοιου  είδους φαινόμενα, αλλά απεναντίας, τα  εξέθρεψαν, με το αζημίωτο ασφαλώς. Είναι λοιπόν επιτακτική, η αλλαγή τρόπου σκέψης και νοοτροπίας του σάπιου αυτού συστήματος και η αντικατάσταση του σημερινού πάμφτωχου αξιακού συστήματος με ένα νέο, που θα επαναφέρει ένα πλέγμα ηθικών αρχών και  αξιών  που  θα καταστήσουν το Έθνος μεγάλο και το Λαό περήφανο. Ένα νέο σύστημα που θα σφυροκοπά ανελέητα όσους θέλουν να πλουτίζουν με μεθόδους των λαμογιών, ένα σύστημα όμως που θα αποτελέσει πηγή έμπνευσης για προσφορά στο κράτος και τον πολίτη από την πλευρά των «εχόντων». Κι αν όλα αυτά ακούγονται κάπως ρομαντικά, ήλθε η ώρα να γίνουν πράξη από την κυβέρνηση που θα προκύψει μετά τις εκλογές, που σίγουρα πλησιάζουν και δεν θα είναι άλλη από αυτήν της Ν.Δ. και του Αντώνη Σαμαρά.

Οι  παλαιοί  ευεργέτες κέρδισαν, πέρα από την ηθική ικανοποίηση της προσφοράς στην πατρίδα και υστεροφημία. Πνευματικά και πολιτιστικά  κέντρα,  μεγάλες  οδοί και λεωφόροι, φέρουν το όνομά τους. Αντίθετα, όσοι εντάσσονται στην κατηγορία των σημερινών αδηφάγων επιχειρηματιών θα καταγραφούν στις μαύρες σελίδες της ελληνικής ιστορίας, ως συμπαραστάτες εκείνων των εντεταλμένων πολιτικών που εξάλειψαν την μεσαία και μικρομεσαία οικονομική τάξη, βυσσοδόμησαν ενάντια στον κοινωνικό ιστό του τόπου μας και αποδόμησαν τους ακρογωνιαίους λίθους του ελληνικού οικοδομήματος.

 *δικηγόρος

 ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΖΩΝΗ

Το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης, το Ισραήλ και η Τουρκία ….

23 Δεκεμβρίου, 2011 Σχολιάστε

Γράφει ο Δημήτρης Μακροδημόπουλος

Η πρόθεση της χώρας μας να αναθέσει την εκμετάλλευση του λιμένα της Αλεξ/πολης σε κονσόρτσιουμ τεσσάρων εταιρειών με επικεφαλής εταιρεία από το Ισραήλ είναι προφανές, λόγω των συνθηκών που έχουν διαμορφωθεί στην περιοχή τον τελευταίο χρόνο, ότι δεν αποσκοπεί κυρίως σε οικονομικά οφέλη αλλά εντάσσεται στα πλαίσια της στρατιωτικής συνεργασίας Ελλάδας – Ισραήλ. Κατά πάσα πιθανότητα το οικονομικό ενδιαφέρον του Ισραήλ είναι το πρόσχημα που θα επιτρέψει στο Τελ Αβίβ να αναπτύξει στρατιωτικές δραστηριότητες στον Έβρο και να αποκτήσει για πρώτη φορά επιχειρησιακά σύνορα με την Τουρκία. Λόγω της ραγδαίας επιδείνωσης των σχέσεων Τουρκίας – Ισραήλ που συμπαρέσυραν και τις ελληνοτουρκικές σχέσεις εξ αιτίας του άξονα της χώρας μας με το Ισραήλ και την Κύπρο, αν τελικά η πρόθεση της Αθήνας υλοποιηθεί, τότε θα μεταβάλλει τη Θράκη, με επίκεντρο τον Έβρο, σε πεδίο αντιπαράθεσης Τουρκίας και Ισραήλ. Σε αυτές τις συνθήκες κάθε προοπτική ανάπτυξης της Θράκης θα ακυρωθεί, ενώ θα υπονομευθεί και η διαφαινόμενη απόφαση της κυβέρνησης να δημιουργήσει Ειδική Οικονομική Ζώνη στην περιοχή. Στις συνθήκες κρίσης που διέρχεται η χώρα μας, η οποία ευρίσκεται σε καθεστώς διαρκούς επιτήρησης με συνέπεια την απώλεια της εθνικής της κυριαρχίας, θα είναι σε θέση η Αθήνα να ελέγξει τυχόν υπερβάσεις του Ισραήλ στην περιοχή του Έβρου έναντι της Τουρκίας;

Το αμερικανικό ινστιτούτο γεωπολιτικής STRATFOR, σε έκθεσή του που δημοσίευσε τον περασμένο Ιούνιο για την Ελλάδα, υποστηρίζει ότι η τελευταία επιλογή για τους Έλληνες είναι να διεκδικήσουν το μέγιστο κέρδος από τη γεωγραφική θέση της χώρας, δηλαδή να επωφεληθούν από τον ανταγωνισμό ξένων δυνάμεων στην Ανατολική Μεσόγειο, διαθέτοντας «χώρο» σε κάποια ξένη δύναμη να αναμετρηθεί με κάποια άλλη στη γειτονιά της Ελλάδας. Αναφέρει μάλιστα ως παράδειγμα τον ρόλο των ΗΠΑ στην Ελλάδα στην διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου. Με τη διαφορά ότι στη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου η «ισορροπία του τρόμου» διασφάλιζε την ειρήνη στην περιοχή, ενώ σήμερα η ανατροπή των γεωπολιτικών σταθερών μετά τη διάλυση της ΕΣΣΔ έχουν καταστήσει την κατάσταση ρευστή και απρόβλεπτη. Θα παραμείνει λοιπόν η αξιοποίηση του λιμένα της Αλεξ/πολης ως κέντρο του διαμετακομιστικού εμπορίου δέσμια γεωστρατηγικών σκοπιμοτήτων, σε σημείο ώστε από πνεύμονας ανάπτυξης της περιοχής να μετατραπεί σε δούρειο ίππο ξένων δυνάμεων και σκοπιμοτήτων;

Είναι αξιοσημείωτο ότι ο σιδηροδρομικός άξονας Αλεξ/πολης – Ορμενίου μήκους 178 km έχει ανακαινισθεί ενώ έχει αναβαθμισθεί και ο οδικός. Η νέα προβλήτα του λιμένα κατασκευάσθηκε προ 10ετίας και η σύνδεσή της με τον εμπορικό σιδηροδρομικό σταθμό της πόλης απαιτεί ελάχιστο κόστος εκτιμώμενο μόλις στις 500 χιλ. ευρώ, ενώ η εκβάθυνση του λιμένα στα 9-10m επιτρέπει την προσέγγιση πλοίων σημαντικού εκτοπίσματος. Απομένουν λεπτομέρειες για να δρομολογηθεί η αξιοποίηση του λιμένα ενώ παράλληλα οι συνθήκες λειτουργίας μπορούν να βελτιώνονται. Παρ’ όλα αυτά είκοσι χρόνια μετά την διάλυση της ΕΣΣΔ που αναθεώρησε τα γεωπολιτικά δεδομένα και αναβάθμισε την περιοχή, ο λιμένας της Αλεξ/πολης δεν αξιοποιήθηκε ως κέντρο του διεθνούς διαμετακομιστικού εμπορίου ανάμεσα στις χώρες της Β. Αφρικής και της Εγγύς Ανατολής αφενός με τις χώρες της Μ. Θάλασσας, της Κεντρικής και της Αν. Ευρώπης αφετέρου.

Δεν επιβάλλεται τώρα σε περίοδο κρίσης και λόγω του μεθοριακού χαρακτήρα της περιοχής ελληνικά συμφέροντα να αξιοποιήσουν τις δυνατότητες του λιμένα και του άξονα Αλεξ/πολης – Ορμενίου; Έχει αποδειχθεί ότι η ανάπτυξη θωρακίζει μία περιοχή ενώ αντίθετα η μετατροπή της σε πεδίο αντιπαράθεσης συμφερόντων ξένων δυνάμεων υπονομεύει και απειλεί την εδαφική ακεραιότητα της χώρας.

«Παρατηρητής της Θράκης» 22-12-2011

Συνεχίζεται η δίκη των 39 Ο.Υ.Κ. – Μ.Υ.Α.Λ.Σ …..

20 Δεκεμβρίου, 2011 Σχολιάστε

Χρήστος Χατζησπύρου

—-

Συνεχίζεται κανονικά στο ναυτοδικείο Πειραιά η δίκη των 39 ανδρών της ομάδας ΟΥΚ για δήθεν ρατσιστικά συνθήματα που φώναξαν κατά την παρέλαση της 25ης Μαρτίου 2010 στην Αθήνα.

Οι κατήγοροι, ο δικηγόρος κύριος Ταρτής και ο εκπρόσωπος του Ελληνικού Παρατηρητήριου των Συμφωνιών του Ελσίνκι  (ΕΠΣΕ) κ. Δημητράς, δεν εμφανίστηκαν στο ναυτοδικείο καθώς -όπως είπαν- απειλήθηκε η σωματική τους ακεραιότητα κατά την προηγούμενη δίκη.

Ύστερα από μεγάλη καθυστέρηση, εμφανίστηκε μόνο ο μάρτυρας κατηγορίας και δημοσιογράφος κ. Αγγελίδης.

Σημειώνεται ότι στη σημερινή δίκη παρουσιάστηκαν και καταθέτουν ως μάρτυρες υπεράσπισης ο πρώην Α/ΓΕΣ Φράγκος Φραγκούλης, ο Υποναύαρχος Δ. Θεοφανίδης, και ο Αρχιπλοίαρχος Β. Πολίτης.  Παρών στη δίκη είναι και ο βουλευτής της ΝΔ Πάνος Καμμένος.

Υπενθυμίζεται ότι η δίκη είχε διακοπεί την περασμένη Πέμπτη 15 Δεκεμβρίου έπειτα από επεισόδιο που είχε λάβει χώρα εντός της αίθουσας του Ναυτοδικείου.

Οι άνδρες των ΟΥΚ του Λιμενικού, κατηγορούνται για παράβαση του Άρθρου 2 του αντιρατσιστικού Ν. 927/79 για τα συνθήματα που αναφώνησαν κατά την παρέλαση της 25ης Μαρτίου 2010 στην Αθήνα. Όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση του Παρατηρητηρίου ο Παναγιώτης Δημητράς υπέβαλε παράσταση πολιτικής αγωγής εκπροσωπών των εθνικών ομάδων που προσβάλλονταν από τα συνθήματα αυτά («Σκοπιανοί», Αλβανοί και Τούρκοι).

——————————————————–

 ****Ένοχοι δυο ΟΥΚάδες για τα συνθήματα

Ένοχους έκρινε το ναυτοδικείο Πειραιά, δυο άνδρες των ΟΥΚ, από τους 39 συνολικά κατηγορούμενους, οι οποίοι κατά τη διάρκεια της παρέλασης της 25ης Μαρτίου 2010, είχαν φωνάξει συνθήματα.

Το ναυτοδικείο επέβαλε φυλάκιση 3 μηνών και 15 ημερών στους δυο άνδρες, ενώ αθώους έκρινε τους υπόλοιπους 37 κατηγορούμενους.

Σύμφωνα με νομικούς η απόφαση βασίστηκε σε βίντεο που είχαν στη διάθεση τους οι δικαστές στο οποίο φαινόταν οι δυο άνδρες να φωνάζουν.

protothema gr  

ΣΧΕΤΙΚΑ:

1. Θα απαλλαχθούν τα Ο.Υ.Κ. – Μ.Υ.Α.Λ.Σ ……Δεν θα αυτοκτονήσει η Ελλάδα

 2. Ένταση στη δίκη των Ο.Υ.Κ. – Μ.Υ.Α.Λ.Σ Η δίκη διακόπηκε οριστικά και θα συνεχιστεί την Τρίτη (20/12/2011)

3. Καταρρέει το κατηγορητήριο στη δίκη των «βατραχιών» Ο.Υ.Κ. – Μ.Υ.Α.Λ.Σ

4. Οι φιλοσκοπιανοί προδότες διώκουν τα μέλη των ΟΥΚ γιατί φώναζαν Εθνικά συνθήματα!

ΥΠΕΞ Σ. Δήμας : Πρέπει να γίνει σοβαρή νομική ανάλυση της απόφασης του Δ.Δ.Χ. σε όλες τις πτυχές της ….

19 Δεκεμβρίου, 2011 Σχολιάστε

Συνέντευξη ΥΠΕΞ Σ. Δήμα στην εφημερίδα Real News και στη δημοσιογράφο Χ. Ταβουλάρη (18.12.11)

απόσπασμα (ΠΓΔΜ και ΑΟΖ):

Σ. ΔΗΜΑΣ:Η κρίση επηρεάζει τα πάντα. Αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάμε. Η Ελλάδα είναι χώρα σε δύσκολη γειτονιά, που έχει να αντιμετωπίσει πολλές και σοβαρές προκλήσεις. Για αυτό απαιτείται εγρήγορση, όπως είπατε, και μεγαλύτερη διπλωματική προσπάθεια. Δεν πρέπει, όμως, να υπάρχει αμφιβολία ότι η Ελλάδα μπορεί και να διαπραγματεύεται και να προασπίζει τα συμφέροντά της. Όντως , από την πρώτη στιγμή που ανέλαβα τα καθήκοντά μου είχα να αντιμετωπίσω σοβαρές προκλήσεις, με σημαντικότερη την κατοχύρωση των ισχυρών αποφάσεων που έχουμε πετύχει σε ΝΑΤΟ και Ε.Ε. για το ζήτημα της ονομασίας της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας. Σε σύντομο χρόνο και υπό μεγάλη πίεση καταφέραμε να πετύχουμε τους στόχους μας. Κι αυτό επιβεβαιώνει ότι η Ελλάδα μπορεί να τα καταφέρει, παρά την κρίση.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Στο θέμα των Σκοπίων είχαμε μια αρνητική εξέλιξη με την απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης…

Σ. ΔΗΜΑΣ:Πρέπει να γίνει σοβαρή νομική ανάλυση της απόφασης σε όλες τις πτυχές της. Σίγουρα, όμως, δημιούργησε μια δύσκολη κατάσταση. Αναμενόταν ότι η κυβέρνηση στα Σκόπια θα επιχειρούσε να αξιοποιήσει την απόφαση για να παρακάμψει τις διαπραγματεύσεις στον ΟΗΕ και τις προϋποθέσεις που έχουν τεθεί από το ΝΑΤΟ. Στόχος μας ήταν να αποτραπεί αυτή η εξέλιξη ώστε, αντί να διαιωνίζεται το πρόβλημα, να επιτευχθεί λύση. Με πολλές συναντήσεις και επαφές επετεύχθη να σταλεί ένα ξεκάθαρο μήνυμα από τη διεθνή κοινότητα. Αμέσως μετά την απόφαση του δικαστηρίου, η Ε.Ε., το ΝΑΤΟ, ο ΟΗΕ και οι ΗΠΑ έστειλαν το μήνυμα ότι το ζήτημα της ονομασίας δεν θα επιλυθεί διά της τεθλασμένης και κάλεσαν για προσήλωση στην επίτευξη λύσης, μέσω της διαδικασίας του ΟΗΕ. Είναι ακριβώς αυτό που λέει η Ελλάδα. Το ζήτημα της ονομασίας δεν θα λυθεί σε αίθουσες δικαστηρίων, αλλά στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Ελπίζω, για το καλό της περιοχής μας, τα Σκόπια να πάρουν το μήνυμα.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Υπάρχουν αναλυτές που εκτιμούν ότι θα ανοίξει άμεσα το Κυπριακό και συνδέουν την εκτίμησή τους ευθέως με τα κοιτάσματα πετρελαίου που εντοπίστηκαν στην περιοχή…

Σ. ΔΗΜΑΣ: Δυστυχώς, δεν διαβλέπω δυνατότητες προόδου στο Κυπριακό, διότι η τουρκική πλευρά λαμβάνει όλο και σκληρότερες θέσεις, υπονομεύοντας τις προοπτικές του διαλόγου. Υπάρχει, βέβαια, στον ορίζοντα η νέα συνάντηση των δύο πλευρών με τον γενικό γραμματέα του ΟΗΕ στις αρχές του νέου έτους, όμως με τα σημερινά δεδομένα δεν μπορεί κανείς να είναι αισιόδοξος. Όσο για τις έρευνες που κάνει η Κυπριακή Δημοκρατία για πετρέλαιο και φυσικό αέριο, πρέπει να τονισθεί ότι οι τουρκικές απειλές και προκλήσεις έπεσαν στο κενό και καταδικάστηκαν με ξεκάθαρο τρόπο από όλους τους σημαντικούς παράγοντες. Μόλις την περασμένη εβδομάδα, στο Συμβούλιο Υπουργών της Ε.Ε., καταδικάστηκε ομόφωνα αυτή η συμπεριφορά της Τουρκίας και επιβεβαιώθηκε το κυριαρχικό δικαίωμα των κρατών-μελών στην έρευνα και εκμετάλλευση των φυσικών τους πόρων, όπως προβλέπεται στη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας, που αποτελεί μέρος του κοινοτικού κεκτημένου. Με λίγα λόγια, πρέπει να είναι σαφές ότι ο ενεργειακός και γεωπολιτικός χάρτης στην ανατολική Μεσόγειο άλλαξε και από αυτή την αλλαγή Ελλάδα και Κύπρος βγαίνουν ενισχυμένες.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Η Ελλάδα γιατί αποφεύγει να ασχοληθεί με το θέμα της ΑΟΖ;

Σ. ΔΗΜΑΣ: Δεν αποφεύγουμε να ασχοληθούμε με το θέμα της ΑΟΖ. Το αντίθετο, μόλις πρόσφατα εκσυγχρονίσθηκε το νομικό πλαίσιο για την έρευνα υδρογονανθράκων κι έτσι έγινε δυνατή η πρόσκληση για τη διεξαγωγή σεισμικών ερευνών στο Ιόνιο και νότια της Κρήτης. Η ΑΟΖ παρέχει οφέλη τα οποία δεν πρέπει να μείνουν ανεκμετάλλευτα. Ταυτόχρονα, προχωρούν όλες οι απαραίτητες ενέργειες για την αξιοποίηση του φυσικού μας πλούτου που κρύβεται στην ελληνική υφαλοκρηπίδα. Η ΑΟΖ αποτελεί κυριαρχικό δικαίωμα της χώρας και τα κυριαρχικά μας δικαιώματα δεν τα απεμπολούμε. Ολα θα γίνουν με βάση τη συνολική στρατηγική μας και με γνώμονα το εθνικό συμφέρον.

Ολόκληρη η  Συνέντευξη στο……..www1.mfa gr

ΣΧΕΤΙΚΑ:

Ενδιάμεση Συμφωνία -Χρονικό-Χάγη

Χάγη πριν και μετά

AOZ-ΕΛΛΑΔΑ-ΚΥΠΡΟΣ

Καταρρέει το κατηγορητήριο στη δίκη των «βατραχιών» Ο.Υ.Κ. – Μ.Υ.Α.Λ.Σ …..

18 Δεκεμβρίου, 2011 Σχολιάστε

Θεσμοί υπό κατάρρευση, κοινωνία σε νευρική κρίση. Αυτά που διαδραματίστηκαν στην αίθουσα του Ναυτοδικείου, ξεπερνούν κάθε νοσηρή φαντασία. Πολύς κόσμος συγκεντρώθηκε έξω από το κτίριο για να συμπαρασταθεί στα παιδιά της ΜΥΑ (Λιμενικό Σώμα), που βρέθηκαν στο στόχαστρο των εθνομηδενιστών για συνθήματα που ακούστηκαν μετά από την παρέλαση της 25ης Μαρτίου του 2010. Οι πρωτεργάτες των διώξεων, η πολιτική αγωγή και οι μάρτυρες κατηγορίας αποδοκιμάστηκαν, ενώ στην αίθουσα επικράτησε μεγάλη ένταση, με πολίτες να διιαπληκτίζονται με την έδρα, η οποία έδιωχνε κόσμο έξω, ενώ έγινε και μια απόπειρα επίθεσης στον γνωστό για τις απόψεις του δικηγόρο της πολιτικής αγωγής Θανάση Τάρτη, από άγνωστο άτομο, το οποίο απομάκρυνε η αστυνομία από την αίθουσα.

Η παρουσία του Παναγιώτη Δημητρά (ο οποίος επικαλείτο συνεχώς τις δηλώσεις του Μιχάλη Χρυσοχοΐδη αλλά και του Γιώργου Πεταλωτή μετά το συμβάν της παρέλασης), αλλά και τα όσα είπε, έριξαν λάδι στη φωτιά, εξαγριώνοντας τον κόσμο και δημιουργώντας συνεχώς εντάσεις.

Στην ουσία της υπόθεσης: η έδρα «έπαιξε» ανοικτά υπέρ των μηνυτών, όσον αφορά τουλάχιστον στα διαδικαστικά, όπως έκανε και ο εισαγγελέας.

Όταν ζητήθηκε η αποβολή της πολιτικής αγωγής από την υπεράσπιση, η έδρα απέρριψε το αίτημα, μετά από μακρά διακοπή. Ο δε εισαγγελέας, δεν διαφώνησε και αυτός με την παρουσία του Παναγιώτη Δημητρά του Παρατηρητηρίου των Συμφωνιών του Ελσίνκι στο δικαστήριο και το ξεκαθάρισε, όταν τέθηκε το θέμα από την υπεράσπιση, που μίλησε για αντιδικονομική διαδικασία και μάρτυρα που «προέκυψε από το πουθενά».

Επίσης: ζητήθηκε από την υπεράσπιση η φυσική παρουσία της Αλβανίδας και του Σκοπιανού που δήλωσαν και πέτυχαν παράσταση πολιτικής αγωγής, με τον συνήγορο της τελευταίας να «μασάει» τα λόγια του για το θέμα.

Χαρακτηριστικό είναι το ότι, όταν η πολιτική αγωγή περιέγραψε τα «συναισθήματα» του Σκοπιανού και της Αλβανίδας, μετά το άκουσμα των συνθημάτων, η υπεράσπιση (Πυλιώτης) αναρωτήθηκε γιατί μένουν εδώ, αφού φοβούνται. Σημειωτέον ότι ο Σκοπιανός, δεν κατοικεί στη χώρα μας (ο Παναγιώτης Δημητράς είπε κάτι αμίμητα για «συνεργασίες» και «προγράμματα», χωρίς να πει ότι ο Σκοπιανός συνεργάτης του βρίσκεται στην Αυστραλία).

Πάντως, διάχυτη είναι πια η εντύπωση ότι όποιος θέλει έρχεται στην Ελλάδα και με τη συνεργασία των «θεσμών», μηνύει επίλεκτους στρατιωτικούς, θέτοντάς τους σε διαθεσιμότητα και ομηρία και «απονευρώνοντας» έτσι τις Ένοπλες Δυνάμεις μας.

Ο βασικός μάρτυρας κατηγορίας, ο δημοσιογράφος Γιάννης Αγγελίδης, ο οποίος τράβηξε και έδωσε στη δημοσιότητα το επίμαχο βίντεο, θεωρήθηκε από την υπεράσπιση (και από την έδρα) ότι υπέπεσε σε αντιφάσεις, με αποτέλεσμα να μηνυθεί δις για ψευδορκία και να μην του επιτραπεί να αποχωρήσει.
Αρνήθηκε δε να απαντήσει σε κάποιες ερωτήσεις της υπεράσπισης, επικαλούμενος την προστασία των προσωπικών του δεδομένων. Κανείς εκ των μαρτύρων κατηγορίας, συμπεριλαμβανομένου του κ. Αγγελίδη, αλλά και των μηνυτών που επιδίδονται συστηματικά σε κοινωνική μηχανική (Δημητράς, Παπαδόπουλος), δεν ήταν σε θέση να αναγνωρίσει ούτε έναν εκ των κατηγορουμένων.

Από την άλλη, οι αξιωματικοί της ΕΛΑΣ (ένας Αστυνόμος και ένας Ανθυπαστυνόμος) από τη Διεύθυνση Εγκληματολογικών Ερευνών, οι οποίοι επεξεργάστηκαν το υλικό που δόθηκε στη δημοσιότητα, οπτικά και ηχητικά, άφησαν ανοικτό το ενδεχόμενο αλλοίωσής του, τονίζοντας ότι «δεν είναι δυνατή η ηχητική ταυτοποίηση» και ότι «δεν μπορούμε να αποδώσουμε τα συνθήματα». Πάντως, στην εξέτασή τους, η έδρα επέδειξε (επιτηδευμένη) σχολαστικότητα, δίνοντας την εντύπωση ότι έψαχνε κάποιο αντικειμενικό στοιχείο για να «πατήσει».

Χαρακτηριστικές είναι οι εκφράσεις που χρησιμοποίησε ο Πρόεδρος του Ναυτοδικείου (στρατοδίκης του Στρατού Ξηράς), συνομιλώντας με την υπεράσπιση, ειδικά μετά την κατάθεση του δημοσιογράφου Γιάννη Αγγελίδη: «Δεν έχει απαντήσει σε καμία ερώτηση που να καταδεικνύει τους εντολείς σας», «έχει απαντήσει ξεκάθαρα ότι δεν μπορεί να προσδιορίσει», «η αμφιβολία είναι υπέρ του κατηγορουμένου, τον οποίο υπερασπίζεστε».

Από την άλλη, η υπεράσπιση έδωσε τη μάχη της. Οι δικηγόροι Χριστίνα Τσαμπάζη και Στυλιανός Πυλιώτης, έδωσαν και πάλι σκληρή μάχη, χωρίς να μασήσουν τα λόγια τους: «Ο Σόρος είναι πίσω απ’ όλα αυτά, πίσω από τον ανθελληνικό πόλεμο», είπε ο Στέλιος Πυλιώτης, ενώ δεν σταμάτησε ούτε στιγμή να αφήνει αιχμές για τη στάση της πολιτικής αγωγής: «εμείς πιστεύουμε στο Θεό», υπογράμμισε σε κάποια στιγμή χαρακτηριστικά.

Αίσθηση προκάλεσε η κατάθεση του διοικητή της ΜΥΑ Αντιπλοίαρχου (ΛΣ) Κωνσταντίνου Αλλοίμονου, ο οποίος αναφέρθηκε στην κοινωνική προσφορά της ΜΥΑ και των κατηγορούμενων στελεχών της, στην έρευνα και διάσωση, στις ειδικές επιχειρήσεις, στη διάσωση μεταναστών και σε απεγκλωβισμούς συνανθρώπων μας από ναυάγια. Όπως επίσης αναφέρθηκε, κάποια στελέχη της ΜΥΑ, μετά την υπηρεσία τους έγιναν μοναχοί. Τονίστηκε επίσης από την υπεράσπιση το γεγονός ότι είναι οξύμωρο άτομα με ανθρωπιστική προσφορά, να χαρακτηρίζονται άκριτα «ρατσιστές».

Τέλος, πολύ χαρακτηριστικό του πως λειτουργούν οι εθνομηδενιστικές αρχές της χώρας μας είναι το ότι ο υποδιοικητής της ΜΥΑ, ο παρασημοφορημένος υποπλοίαρχος Αθανάσιος Χαραλαμπόπουλος, παγκόσμιος πρωταθλητής πυγμαχίας (+68), είναι αυτή τη στιγμή στη διάθεση του αρμόδιου υπουργείου, ενώ είναι πρόεδρος σε μια επιτροπή προμηθειών εδώ και ενάμισι χρόνο, που ασχολείται με αγορά υλικών για το ΛΣ, αλλά και τις βαφές και τους καθαρισμούς των κτιρίων του Σώματος. Κι ας έχει περάσει 14 σχολεία σε Ελλάδα & ΗΠΑ (ελευθέρας πτώσεως, ανορθόδοξου πολέμου, αντιτρομοκρατίας, αιχμαλώτων, ΕΚΑΜ κα), όλα με άριστα. Ελλάς το μεγαλείο σου…

Η δίκη των στελεχών της ΜΥΑ θα συνεχιστεί την ερχόμενη Τρίτη 20 Δεκεμβρίου, στις 11:30, στο Ναυτοδικείο Πειραιά.

Νίκος Χιδίρογλου

elora gr

——

 

ΣΧΕΤΙΚΑ:

Θα απαλλαχθούν τα Ο.Υ.Κ. – Μ.Υ.Α.Λ.Σ ……Δεν θα αυτοκτονήσει η Ελλάδα

Ένταση στη δίκη των Ο.Υ.Κ. – Μ.Υ.Α.Λ.Σ Η δίκη διακόπηκε οριστικά και θα συνεχιστεί την Τρίτη (20/12/2011)

Ένταση στη δίκη των Ο.Υ.Κ. – Μ.Υ.Α.Λ.Σ Η δίκη διακόπηκε οριστικά και θα συνεχιστεί την Τρίτη (20/12/2011) …..

16 Δεκεμβρίου, 2011 Σχολιάστε

Ενστάσεις, διακοπές μέχρι και προτροπή για σύλληψη μάρτυρα για ψευδορκία είχε η δίκη των βατραχανθρώπων. Κατηγορούνται για δήθεν ρατσιστικά συνθήματα που φώναξαν κατά την παρέλαση της 25ης Μαρτίου 2010 στην Αθήνα.

Τριανταεννέα άνδρες, μέλη των ειδικών δυνάμεων του Λιμενικού Σώματος κάθισαν στο εδώλιο του Ναυτοδικείου στον Πειραιά, καθώς κατηγορούνται για για δήθεν ρατσιστικά συνθήματα που φώναξαν κατά την παρέλαση της 25ης Μαρτίου 2010 στην Αθήνα.

Από νωρίς το πρωί της Παρασκευής είχαν συγκεντρωθεί έξω από το Ναυτοδικείο μέλη της Χρυσής Αυγής και άλλων πατριωτικών οργανώσεων.

Τα μέλη εκδήλωσαν με αυτόν τον τρόπο τη συμπαράστασή τους στους κατηγορούμενους, αλλά και με συνθήματα.

Πάντως, όπως γίνεται γνωστό, δεν έλειψαν και οι προκλήσεις εναντίον μεταναστών, οι οποίοι τυχαίνει να περάσουν από το συγκεκριμένο σημείο.

Τα μέλη των οργανώσεων παραμένουν στο σημείο μέχρι αργά το απόγευμα που συνεχιζόταν η δίκη.

Πάντως και εντός της αίθουσας υπήρξαν ξεχωριστές στιγμές, όπως διακοπές της διαδικασίας.

Η πρώτη διακοπή έγινε όταν κατά την προβολή βίντεο από την παρέλαση, παρευρισκόμενοι στην αίθουσα άρχισαν να φωνάζουν συνθήματα ανάλογου περιεχομένου με αυτά που ακούγονταν από τη διμοιρία των βατραχανθρώπων που παρήλαυνε.

Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να διαταχθεί η απομάκρυνση τους από το δικαστήριο. Λίγο αργότερα έγινε νέα διακοπή, αφού όμως είχε προηγηθεί ένταση.

Κατά την εξέταση του δημοσιογράφου που ανέδειξε το θέμα, ο συνήγορος υπεράσπισης των κατηγορουμένων τον κατηγόρησε ότι πέφτει σε αντιφάσεις και ζήτησε από το δικαστήριο να συλλάβει το μάρτυρα για ψευδορκία.

Μετά από την νέα διακοπή το δικαστήριο επιφυλάχθηκε να εξετάσει το αίτημα του συνηγόρου και να αποφασίσει αν θα πρέπει να κρατηθεί ή όχι ο μάρτυρας μετά την λήξη της ακροαματικής διαδικασίας.

Επίθεση και διακοπή

Κι ενώ η δίκη συνεχιζόταν ξαφνικά δημιουργήθηκε ακόμα ένα επεισόδιο.

Ο συνήγορος πολιτικής αγωγής κατήγγειλε πως κάποιος από το ακροατήριο του έκανε απειλητικές χειρονομίες και ζήτησε την απομάκρυνσή του.

Τότε εκείνος προσπάθησε να του επιτεθεί πηδώντας πάνω από καρέκλες. Επικράτησε πανδαιμόνιο και τελικά η δίκη διακόπηκε οριστικά και θα συνεχιστεί την Τρίτη. Όσο για τον άγνωστο, μπόρεσε να ξεφύγει, εκμεταλλευόμενος τον χαμό που επικράτησε.

NEWS247 GR

 

ΣΧΕΤΙΚΑ:

Θα απαλλαχθούν τα Ο.Υ.Κ. – Μ.Υ.Α.Λ.Σ ……Δεν θα αυτοκτονήσει η Ελλάδα

 

Θα απαλλαχθούν τα Ο.Υ.Κ. – Μ.Υ.Α.Λ.Σ ……Δεν θα αυτοκτονήσει η Ελλάδα …..

12 Δεκεμβρίου, 2011 1 Σχολιο
Την Παρασκευή 16/12/2011 θα γίνει , μετά από την αναβολή της 20/9/2011, η δίκη των 39 βατραχανθρώπων του Λιμενικού Σώματος (Ο.Υ.Κ. – Μ.Υ.Α.Λ.Σ).που κατηγορούνται για τα  δήθεν ρατσιστικά συνθήματα που φώναξαν κατά την παρέλαση της 25ης Μαρτίου 2010 στην Αθήνα.
Μετά από την «πολλαπλώς πειραγμένη απόφαση» του Δικαστηρίου της Χάγης [1] [2] [3] και την ,πραγματικά εδώ, ρατσιστική απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου της Αλβανίας που αποφάσισε την κατάργηση του όρου «εθνικότητα» από επίσημα έγγραφα [4], το Ναυτοδικείο Πειραιά και η υπεράσπιση των ΟΥΚ θα πρέπει να βρουν την κατάλληλη επιχειρηματολογία για την πανηγυρική αθώωση / απαλλαγή τους.
Τα συνθήματα είναι μέρος της εκπαίδευσης τους και καμιά σχέση δεν έχουν με το πως σκέφτονται και πράττουν πολίτες και πολιτικοί φορείς. Άλλωστε οι Έλληνες στρατιώτες σε περίπτωση μάχης γνωρίζουν να σέβονται τον αντίπαλο και να τηρούν τους Κανόνες. Μαθήματα από το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ) δεν χρειάζονται. Άλλο το τι είναι κάποιος , άλλο το τι λέει και άλλο το τι κάνει σε κάθε περίπτωση ειδικά. Αλίμονο αν οι Ειδικές Δυνάμεις μιας χώρας έχαναν τον καιρό τους με τέτοιες λεπτομέρειες.Οι φωτογραφίες που ακολουθούν είναι από την τελετή ορκωμοσίας (Δ2 ΕΣΣΟ) των Ειδικών Δυνάμεών (ΛΟΚ κλπ) από την Νέα Πέραμο (Μεγάλο Πεύκο) την Παρασκευή 9/12/2011 παρουσία του Υπουργού Εθνικής Άμυνας .κ. Δ. Αβραμόπουλου. Η μονάδα δεν εκπαιδεύει πια ΟΥΚ διότι η εκπαίδευσή τους απαιτεί μεγαλύτερες πνευματικές και σωματικές αντοχές από αυτές των Ειδικών Δυνάμεων. Δεν θα αυτοκτονήσει η Ελλάδα. 
Δεν θα καταδικάσει ένα κομμάτι από τα πιο επίλεκτα παιδιά της . 
————–

[1] Πολλαπλά τα «κατάγματα» της Απόφασης της Χάγης για το Σκοπιανό

[2] Μαθήματα και εμπειρίες από τη Χάγη

[3] ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΧΑΓΗΣ: Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΑΡΑΒΙΑΣΕ ΤΗΝ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ!

—————

[4] Πλήγμα για την ελληνική μειονότητα της Αλβανίας

ΣΧΕΤΙΚΑ:

Δικάζονται τα ΟΥΚ – Μ.Υ.Α.Λ.Σ.… αυτοκτονεί η Ελλάδα

Οι φιλοσκοπιανοί προδότες διώκουν τα μέλη των ΟΥΚ γιατί φώναζαν Εθνικά συνθήματα!

Οι φιλοσκοπιανοί διώκουν τα μέλη των ΟΥΚ γιατί φώναζαν εθνικά συνθήματα!

«Δυστύχημα» σύμφωνα με τους Αλβανούς εμπειρογνώμονες η δολοφονία Γκούμα στη Χειμάρρα

Τον Δεκέμβριο η δίκη των 39 ΟΥΚάδων

1. 2. 3. 4. 5. 6. 7.

Τα τρίπτυχα της… νέας σωτηρίας!……

7 Δεκεμβρίου, 2011 Σχολιάστε

Γράφει η Σοφία Βούλτεψη

— 

Με την βεβαιότητα ότι… δεν θα υλοποιηθεί ψηφίστηκε χθες ο προϋπολογισμός για το 2012, η εφαρμογή του οποίου εξαρτάται από τόσες πολλές προϋποθέσεις, ώστε να θεωρείται εκ των προτέρων υπονομευμένος και αποτυχημένος.

Μετά από πολυήμερη λογοδιάρροια επί παντός επιστητού, με μπόλικη παρελθοντολογία, προσωπικές ερμηνείες των γεγονότων, επιρρίψεις ευθυνών, επικρίσεις κατά της ΕΕ και με κορύφωση την σε μελοδραματικούς τόνους χθεσινή ομιλία του πρώην πρωθυπουργού, κατά την οποία εμφάνισε τον εαυτό του ως εξιλαστήριο θύμα, ο ελληνικός λαός ΔΕΝ πληροφορήθηκε τι ακριβώς περιλαμβάνει αυτός ο προϋπολογισμός.

Από τις ομιλίες, έγινε αντιληπτό πως ούτε και οι εισηγητές του γνωρίζουν ποια θα είναι η τύχη του.

Άδηλον το μέλλον του, καθώς εξαρτάται απολύτως από μελλοντικές αποφάσεις της ΕΕ – και κυρίως του διδύμου Μέρκελ-Σαρκοζί.

Εξαρτάται επίσης από την πορεία της διαδικασίας ανταλλαγής ομολόγων, καθώς αν αυτή δεν ευοδωθεί, τότε ουδεμία αξία θα έχει η εφαρμογή οποιουδήποτε προϋπολογισμού.

Από την πλευρά του, ο υπουργός των Οικονομικών παρέθεσε μια σειρά από… αν και μας προέτρεψε να διερωτηθούμε ποιος κυβερνά τον τόπο, ξεκαθαρίζοντας πως κάθε άλλο παρά εύκολη είναι η διαδικασία του PSI!

Όπως είπε, «θέλουμε αποφάσεις που δεν θα επιτρέπουν εσωτερικές ανισότητες στην ευρωζώνη και Ευρώπη δύο ταχυτήτων», υποσχόμενος με αυτόν τον τρόπο μάχη στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο για να διατηρηθεί το ευρωπαϊκό όραμα και η παραμονή της χώρας μέσα στη ζώνη του ευρώ.

Την ίδια ώρα, όμως, ο Πρόεδρος της Κομισιόν Μπαρόζο, μιλώντας στην εφημερίδα Ντι Βελτ δεν δίστασε να δηλώσει πως παραμένει ανοιχτό το ενδεχόμενο αποχώρησης της Ελλάδας από την ευρωζώνη, αν δεν τηρήσει τις δεσμεύσεις της.

Δεσμεύσεις που όμως είναι δύσκολο να τηρηθούν, διότι η χώρα έχει κυριολεκτικά βουλιάξει, έχει βυθιστεί στην ύφεση και αν δεν υπάρξει αντιστροφή αυτής της κατάστασης, τότε δεν επαρκεί καμιά δόση και κανένα νέο δάνειο.

Παρ’ όλα αυτά, ο κ. Βενιζέλος έθεσε άλλο ένα προπαγανδιστικό τρίπτυχο: Διάσωση της χώρας, ανάκτηση του χαμένου εδάφους και μετά… εκτίναξη!

Όσο για τον κ. Παπανδρέου, απέδωσε όλα τα δεινά στο γεγονός ότι… η Ευρώπη κυβερνάται από τους Συντηρητικούς, λέγοντας πως ο ίδιος δεν άργησε να πάρει μέτρα, αλλά… δεν ήθελε να πάρει μέτρα (σ.σ. και επομένως διστάζοντας να πάρει μέτρα κατέληξε να πάρει ακόμη σκληρότερα)!

Είπε επίσης ότι παραιτήθηκε, επειδή θεώρησε πως ήταν ανάγκη να δημιουργηθεί κυβέρνηση ευρύτερης συναίνεσης – αν και ως την τελευταία στιγμή επέμενε πως η δική του κυβέρνηση ήταν κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας.

Και επομένως, φόρεσε το φωτοστέφανο του οσιομάρτυρα και δέχθηκε, όπως είπε, να γίνει το εξιλαστήριο θύμα.

Από την πλευρά του, ο πρωθυπουργός Λουκάς Παπαδήμος αποκάλεσε σκιαμαχίες με το παρελθόν την πρακτική της παρελθοντολογίας και της επίρριψης ευθυνών, υποστηρίζοντας πως η επιτυχής εκτέλεση του προϋπολογισμού είναι το μέλλον, καθώς μόνο έτσι θα τηρηθούν οι δεσμεύσεις που η χώρα έχει αναλάβει.
Προειδοποίησε πως ο προϋπολογισμός θέτει στόχους επί των οποίων δεν επιτρέπεται σήμερα να συμφωνούμε και αύριο να τους ξεχνούμε – στέλνοντας με αυτόν τον τρόπο μήνυμα στους αρχηγούς των κομμάτων της συγκυβέρνησης.

Φυσικά, δεν απέφυγε και ο ίδιος την παρελθοντολογία, λέγοντας πως όσα συμβαίνουν τώρα οφείλονται σε λάθη και παραλείψεις του παρελθόντος για τον φόβο του πολιτικού κόστους.

Υποσχέθηκε πως θα υπάρξουν ορατά αποτελέσματα στην ανάπτυξη, στην βελτίωση των εισοδημάτων, στην απασχόληση και στην καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, καθώς θα επιχειρηθεί η επανεκκίνηση της οικονομίας – την οποία άπειρες φορές είχαν υποσχεθεί τα στελέχη της κυβέρνησης Παπανδρέου.

Παράλληλα, υποσχέθηκε αναδιάρθρωση του φορολογικού μηχανισμού – μέσω του οποίου θα καταργηθούν και όσες φοροαπαλλαγές απέμειναν.

Παραδέχθηκε πως στη σημερινή συγκυρία δεν υπάρχουν δυνατότητες ενίσχυσης του κοινωνικού κράτους, της υγείας και της παιδείας, αν και θα καταβληθεί προσπάθεια να εξοικονομηθούν κάποια χρήματα από… τις συγχωνεύσεις δημοσίων οργανισμών και την μείωση των δημοσίων δαπανών – παλαιοί και απραγματοποίητοι στόχοι και αυτοί.

Και μας διαβεβαίωσε πως θα προχωρήσουν οι ιδιωτικοποιήσεις με ταχύτερο ρυθμό – αν και δεν έχει γίνει ούτε μία!

Πρόσθεσε πως δεν προβλέπεται περαιτέρω μείωση των εισοδημάτων και αύξηση της φορολογίας, υποσχόμενος πως θα υπάρξει επιτάχυνση της απορρόφησης των κοινοτικών προγραμμάτων και δημιουργία θέσεων εργασίας.

Διότι, όπως είπε, δεν βρισκόμαστε υπό την επιτήρηση της τρόικας, αλλά υπό την επιτήρηση της Ιστορίας.

Ο κ. Παπαδήμος είπε πως η θέση της Ελλάδας στην Ευρώπη και στο ευρώ δεν είναι διαπραγματεύσιμη και έθεσε μια σειρά αναγκαίων στόχων, που όμως καλούνται να τους φέρουν σε πέρας τα ίδια ακριβώς πρόσωπα που απέτυχαν κατά την προηγούμενη διετία.

Τέλος, έθεσε και ο ίδιος το δικό του τρίπτυχο: Να βγάλουμε την Ελλάδα από την περιδίνηση, να κατοχυρώσουμε τη χώρα στο ευρώ και να δημιουργήσουμε προϋποθέσεις ανάπτυξης.

Πάντως, καινούργιος εθνικός στόχος – παρά την συνεχιζόμενη ύφεση – είναι το πρωτογενές πλεόνασμα. Το οποίο πρέπει να επιτευχθεί ανεξαρτήτως της γενικής καταβύθισης της χώρας.

Πρέπει δηλαδή να πετύχει η εγχείρηση, ακόμη και αν πεθάνει ο ασθενής!

 ELZONI GR

Κατηγορίες:Uncategorized Ετικέτες: , ,

Να δηλώσουμε υποτέλεια, και να σωθούμε; ……

14 Νοεμβρίου, 2011 Σχολιάστε

Δημήτριος Υψηλάντης *

Στις 8 Απριλίου 1826 στην Πιάδα, κοντά στην αρχαία Επίδαυρο συγκλήθηκε η Γ’ Εθνική Συνέλευσις των επαναστατημένων Ελλήνων. Δύο ημέρες μετά έφτασε το θλιβερό μαντάτο της πτώσης του Μεσολογγίου, και σύντομα εμφανίστηκαν και όσοι από τους πολιορκημένους είχαν γλιτώσει από την έξοδο.

Στην ταραγμένη συνεδρίαση της 12ης Απριλίου αποφασίστηκε μεταξύ άλλων, να συγκροτήσουν δύο επιτροπές, μια για τις διοικητικές ανάγκες και μια για την άσκηση εξωτερικής πολιτικής. Ήδη πριν από τη έναρξη των εργασιών, πολλοί είχαν γίνει κοινωνοί ενός εγγράφου, το οποίο διεκινείτο μεταξύ των πληρεξουσίων προς υπογραφή. Με το έγγραφο αυτό, που το διακινούσαν οπαδοί του Μαυροκορδάτου, οι Έλληνες βουλευτές θα ζητούσαν από τον βασιλιά της Αγγλίας, διά του πρέσβη του στην Κωνσταντινούπολη, να παρέμβει υπέρ της σύναψης ανακωχής με τους Τούρκους,

και δήλωναν ότι μόνον από την Αγγλία και από καμία άλλη χώρα (βλ. Ρωσία) δεν θα ζητούσαν βοήθεια στο εξής. Στα αγγλικά αρχεία του Υπουργείου Εξωτερικών, το έγγραφο αυτό καταχωρίστηκε ως «Act of Submission», γιατί, παρά τους εξωραϊσμούς όσων το υποστήριξαν και το υπέγραψαν, έτσι κατανοήθηκε από τους Άγγλους και έτσι μάλλον ήταν.

Ο Δημήτριος Υψηλάντης αντέδρασε βίαια (βλ. παρακάτω), και βιαιότερα αντέδρασαν πολλοί πληρεξούσιοι εναντίον του: ζήτησαν και προσωρινά ψήφισαν την καθαίρεσή του από όλα τα αξιώματα και την αφαίρεση της ελληνικής ιθαγένειας. Το επεισόδιο κατά του Υψηλάντη έκλεισε με μια παρέμβαση του Κολοκοτρώνη. Εν ολίγοις υποστήριξε ότι, αν με αυτό το έγγραφο έκκλησης για αποκλειστική υπαγωγή στην Αγγλία η επανάσταση επιζούσε ως την επόμενη άνοιξη, θα το υπέγραφε και ο ίδιος, αν και συμμεριζόταν τις θέσεις του Υψηλάντη. Λέγεται ότι είπε, κλείνοντας την παρέμβασή του, ότι ακριβώς λόγω των θέσεών του θα έπρεπε οι Έλληνες να τιμούν τον Υψηλάντη — για θυμίζει σε όλους ότι καθήκον τους ήταν να οικοδομήσουν ένα κράτος εθνικά και πολιτικά ανεξάρτητο. Από όλους. Στο μέλλον.

185 χρόνια αργότερα, πώς πάει το καθήκον για την οικοδόμηση μιας εθνικώς και πολιτικώς ανεξάρτητης Ελλάδας; Ποιος έβλεπε πιο μακριά και πιο καθαρά; Ο Μαυροκορδάτος; Ο Κολοκοτρώνης; Ο Υψηλάντης;

ΠΡΟΣ ΤΗΝ Γ΄ ΣΥΝΕΛΕΥΣΙΝ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
Καὶ ὡς ἁπλοῦς πολίτης καὶ ὡς πρωταίτιος τοῦ σημερινοῦ ἀγῶνος, χρεωστῶ εἰς τὸ Ἔθνος, εἰς τὴν οἰκογένειάν μου, εἰς ἐμὲ τὸν ἴδιον νὰ ἐκφράσω παρρησίᾳ τὰ φρονήματά μου εἰς τὴν κρίσιμον περίστασιν, ἐκ τῆς ὁποίας κρέμαται ἡ μελλοντικὴ τύχη τῆς Ελλάδος.
Ἠ Ἐθνικὴ Συνέλευσις άποφασίζουσα νὰ ζητήσῃ τὴν μοναδικήν μεσιτείαν τοῦ ἐν Κωνσταντινουπόλει πρέσβεως τῆς Αγγλίας διὰ νὰ συμβιβάσῃ τὴν Ελλάδαν μὲ τοὺς τυράννους της, παρεκτρέπεται ἀπὸ τὰ ἱερἁ χρέη της καὶ ἀπὸ τὸν πρὸς ὃν ὅρον τῆς συγκροτήσεώς της.
Ὁ λαός, κύριοι, τοῦ οποίου παρρησιάζετε τὸ πρόσωπον, δὲν σᾶς ἔδωσε πληρεξουσιότητα νὰ καταργήσετε τὴν ἐθνικήν καὶ πολιτικήν ἀνεξαρτησίαν του, ἀλλὰ νὰ τὴν στερεώσετε, νὰ τὴν διαιωνίσετε. Ἡ Ἱστορία θέλει κρίνει μίαν ἡμέραν ἀδεκάστως τὴν πράξιν σας. Ἡ Ευρώπη, κύριοι, ἠσθάνθη παρὰ ποτέ πλέον ὅτι ἡ ὑπόθεσις τῶν Ἑλλήνων εἶναι ἀρκετά προχωρημένη, διὰ νὰ μὴν ὑποπέσῃ ἐφεξῆς εἰς τὰς ἐναντιότητας τῆς τύχης. Καὶ πῶς γίνεται οἱ πληρεξούσιοι τοῦ ιδίου αὐτοῦ ἔθνους διὰ μιᾶς πράξεως, ἀνηκούστου εἰς τὰ χρονικά τῶν λαών, ν᾿ἀποδεικνύωσιν εἰς τὸν κόσμον ὅτι μόνοι αὐτοὶ δὲν γνωρίζουσιν αὐτήν τὴν ἀλήθειαν; Σᾶς φοβίζει ἡ πτῶσις τοῦ Μεσολογγίου; Ἀφιερωθῆτε, ὡς καὶ εἰς τὰς ἀρχὰς τοῦ ἀγῶνος, εἰς τὴν χαρακτηριστικήν ενέργεια καὶ εἰς τὸν πατριωτισμὸν τῶν Ἑλλήνων. Τὸ στήθος κάθε Ἕλληνος εἶναι δεύτερον Μεσολόγγιον. Σᾶς θορυβεῖ ἡ ἔλλειψις τῶν χρηματικῶν πόρων; Καταφύγετε εἰς τὴν γενναιοφροσύνην τῶν πολιτών. Ἕλλην δὲν ἐκώφευσε ποτὲ εἰς τὴν φωνήν τῆς πατρίδος. Ἔχομεν ἀνάγκην προστασίας; Ἂς καταφύγωμεν εἰς τοὺς ἡγεμόνας ὅλων τῶν ἐθνῶν. Ἐξίσου ὅλα ἔχουσι δικαιώματα εἰς τὴν εὐγνωμοσύνην μας. Αἱ περιστάσεις μας, αἱ θέσεις των ἐγγυῶνται τὴν ἐπιθυμητὴν βοήθειαν. Τὰ μεγάλα ἔθνη καὶ οἱ καλοὶ πατριῶται φαίνονται εἰς τἁς κρισίμους περιστάσεις τῆς πατρίδος των. Δοῦλος εἶν΄εὔκολον νὰ γενῇ τις ὂταν θέλῃ. Αὐθέντης εἶναι δύσκολον. Ἐπιθυμοῦμεν τὴν εἰρήνην; Ἂς τρέξωμεν εἰς τὰ ὄπλα. Ἂν ἐξ ἐναντίας διὰ λόγους ἀποκρύφους εἰς ἐμὲ ἡ Ἐθνικὴ Συνέλευσις ἐπιμένῃ εἰς τὴν προλαβοῦσαν ἀπόφασίν της, κρίνω χρέος μου ἱερὸν καὶ ἀπαραίτητον νὰ διαμαρτυρηθῶ, ὡς καὶ ἤδη διαμαρτύρομαι ἐπισήμως κατ’αὐτῆς ἐνώπιον τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ὅλων τῶν λοιπῶν τῆς χριστιανικῆς Εὐρώπης, ὡς κατὰ μιᾶς πράξεως παρανόμου, ἀνθελληνικῆς καὶ διόλου ἀναξίας ἑνὸς ἔθνους, τὸ ὁποῖον ὑπεδουλώθη πολλάκις, πλὴν ποτὲ δὲν συνεβιβάσθη μὲ τοὺς τυράννους του. Ἕλλην ὃμως καὶ φίλος ἄδολος τῆς ἐλευθερίας τοῦ ἔθνους μου, δὲν θέλω λείψει νὰ συναγωνισθῶ μετὰ τῶν λοιπῶν συναδέλφων μου, καὶ νὰ χύσω καὶ τὴν τελευταίαν ρανῖδα τοῦ αἵματός μου, ἐν ὅσῳ διαρκεῖ ὁ ὑπὲρ ἀνεξαρτησίας πόλεμος. Παρακαλῶ δὲ νὰ μοι δοθῇ ἐπίσημον ἀντίγραφον τῆς παρούσης μου διαμαρτυρήσεως.
Μένω μὲ τὸ ἀνῆκον σέβας
Ἐν Πιάδᾳ, τῇ 12ῃ Ἀπριλίου 1826
Ὁ πατριώτης
Δημήτριος Ὑψηλάντης

*Από το 1823 ο Δημήτριος Υψηλάντης εξωθείτο όλο και περισσότερο στο περιθώριο. Ούτε ο Κολοκοτρώνης (της μερίδας των οπλαρχηγών) ούτε ο Παλαιών Πατρών Γερμανός (της μερίδας των προκρίτων) ὴταν πολύ φιλικοί μαζί του. Η δε αποχή του από τον εμφύλιο, του κόστισε περαιτέρω απομόνωση και υποτίμηση. (Παραδόξως, τέτοιες πληροφορίες υπάρχουν μόνον την γαλλική (όχι στην ελληνική) βικιπαιδεία — τυχαίο;)