Αρχείο

Posts Tagged ‘Διεθνές Δικαστήριο της ΧΑΓΗΣ’

Η ρευστότητα στην περιοχή ευνοεί τη γεωπολιτική θέση της Ελλάδας.

Σεπτεμβρίου 20, 2012 Σχολιάστε

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ κ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΛΛΙΑ, ΠΡΕΣΒΗ ε.τ. ΣΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΌ ΤΩΝ ΣΚΟΠΙΩΝ “ΓΚΡΑΓΚΙΑΝΙ” (“ΠΟΛΙΤΕΣ”)

Η  Ελλάδα έχει στηρίξει την άσκηση  της εξωτερικής της πολιτικής στο σεβασμό του διεθνούς δικαίου ,των διεθνών συμβάσεων  και των Αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών  που αποτελούν Δίκαιο. Το Διεθνές  Δικαστήριο της Χάγης  είχε για τέσσερις δεκαετίες περίπου κεντρική θέση αναφοράς στην πολιτική αυτή…….. Διαβάστε περισσότερα…

Ξεκάθαρο μήνυμα Φούλε στα Σκόπια για το ζήτημα της ονομασίας

Σεπτεμβρίου 17, 2012 2 Σχόλια

Σαφές μήνυμα προς την κυβέρνηση Γκρούεφσκι να μην επικαλείται συνεχώς την απόφαση του Δικαστηρίου της Χάγης για την Ενδιάμεση Συμφωνία Ελλάδος – ΠΓΔΜ (FYROM) και να κοιτάξει μπροστά για την επίλυση της εκκρεμότητας της ονομασίας, έστειλε σήμερα ο αρμόδιος για τη Διεύρυνση Επίτροπος της Ε.Ε. Στέφαν Φούλε[1]. Παράλληλα ανακοίνωσε ότι στο πλαίσιο του ενταξιακού διαλόγου της χώρας με την Ε.Ε., ανοίγει ζήτημα σχέσεων καλής γειτονίας για τα Σκόπια.

«Θα ήθελα η απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης να αποτελέσει τη μαγική λύση που όλοι περίμεναν, αλλά δυστυχώς δεν είναι…………. Διαβάστε περισσότερα…

First of all, I would appreciate it if you were to use the internationally recognized name of your country (FYROM)…

Σεπτεμβρίου 14, 2012 1 Σχολιο

Απόσπασμα απο την ενημέρωση διπλωματικών συντακτών από τον Εκπρόσωπο του ΥΠΕΞ, Γ. Δελαβέκουρα σχετικα με την ΠΓΔΜ (FYROM):

M. KOTOVSKA: [Ερώτηση για απόφαση Διεθνούς Δικαστηρίου Χάγης και εφαρμογή της από Ελλάδα].

Γ. ΔΕΛΑΒΕΚΟΥΡΑΣ: First of all, I would appreciate it if you were to use the internationally recognized name of your country, as it is very clearly described in relevant Security Council Resolutions, in all international organizations, and according to which our two countries have established relations. I will speak in Greek, but somebody could translate for you afterwards.

Η Ελλάδα έχει αποδείξει κατ’ επανάληψη ότι επιθυμεί την επίτευξη λύσης στο ζήτημα της ονομασίας………… Διαβάστε περισσότερα…

Άσκοπος διάλογος για το σκοπιανό …..

Μαρτίου 5, 2012 Σχολιάστε

Κωνσταντίνος Χολέβας (syndpeiraia.blogspot.com)
Πολιτικός Επιστήμων


Τι γυρεύει η αλεπού που λέγεται Μάθιου Νίμετζ στο βαλκανικό παζάρι Αθηνών-Σκοπίων; Ο διαμεσολαβητής του ΟΗΕ επανέρχεται και καλεί τις δύο πλευρές σε διάλογο άνευ λόγου και αιτίας. Προσωπικά θα συνιστούσα στους αρμοδίους της Εξωτερικής μας Πολιτικής να αποφύγουν κάθε δέσμευση και κάθε συζήτηση εις βάθος. Θα ήμουν ευτυχής αν μπορούσαμε τελείως να αποφύγουμε τον νέο γύρο συζητήσεων. Το πρόβλημα με την ελληνική πλευρά στους διμερείς διαλόγους είναι ότι πάντα κάνουμε μία μικρή υποχώρηση χάριν του διαλόγου, ενώ η άλλη πλευρά δεν κάνει την παραμικρή παραχώρηση. Και όταν ξαναρχίζει ο επόμενος γύρος η συζήτηση ξεκινά από το σημείο της τελευταίας ελληνικής υποχωρήσεως.

Ο κ. Νίμετζ αμείβεται από τον ΟΗΕ για να κάνει τη δουλειά του, αλλά δεν είναι αντικειμενικός. Επί έτη προήδρευε του Κέντρου για τη Δημοκρατία και τη Συμφιλίωση στη Ν. Α. Ευρώπη, το οποίο μεταξύ άλλων επιχείρησε -και επιμένει ακόμη- να διαδώσει στα ελληνικά σχολεία μία φιλοτουρκική και φιλοσκοπιανή τετράτομη Ιστορία των Βαλκανίων. Ο ίδιος είναι που έριξε την ιδέα της ελληνικής υποχωρήσεως ως προς τη χρήση του ονόματος Μακεδονία. Κατά τον κ. Νίμετζ η χώρα μας πρέπει να το πάρει απόφαση ότι με μία λύση τύπου Άνω Μακεδονία κ.λπ θα υποχρεωθούμε να καταργήσουμε το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, να μετονομάσουμε το αεροδρόμιο ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ και γενικά να προβούμε σε οδυνηρές παραχωρήσεις προς τους σφετεριστές του πολιτισμού μας. Μπορεί μεν ο Γ Παπανδρέου να υπέκυψε στις απόψεις αυτές καταργώντας το Υπουργείο Μακεδονίας -Θράκης, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι είμαστε δέσμιοι των λαθών του. Και η σημερινή ηγεσία του ΥΠΕΞ , αλλά και αυτή που θα προκύψει από τις επικείμενες εκλογές, πρέπει να προσανατολίσουν τις διπλωματικές μας προσπάθειες προς κατευθύνσεις ρεαλιστικότερες, πρακτικότερες και εθνικώς αξιοπρεπέστερες.
Και σε τελευταία ανάλυση τί προσδοκούμε να βγει από την ταλαιπωρία του νέου διαλόγου; Απολύτως τίποτε! Η σκοπιανή κυβέρνηση Γκρούεφσκι απολαμβάνει την Πύρρειο νίκη της στο Δικαστήριο Διεθνούς Δικαίου της Χάγης, η οποία ουδέν ουσιαστικό κέρδος τής απέφερε. Οι περί τον εθνικιστή Γκρούεφσκι ηδονίζονται να ανεγείρουν αγάλματα του Αλεξάνδρου, να διδάσκουν κάθε τι το ανθελληνικό στα σχολεία τους και να προπαγανδίζουν περί ανυπάρκτων μειονοτήτων στη χώρα μας. Αν είχαμε δει έστω και κάποια σημάδια καλών και υποχωρητικών διαθέσεων από πλευράς ΠΓΔΜ θα έλεγα ότι έστω και για τα μάτια του κόσμου ας πάμε να πιούμε ένα καφεδάκι με τον Νίμετζ και τους Σκοπιανούς αντιπροσώπους. Αλά εδώ το κακό παράγινε. Εκεί που μας χρωστάγανε θα μας πάρουν και το βόδι.
Όχι μόνο η διαδικασία του διαλόγου βλάπτει τη χώρα μας, αλλά και η βάση στην οποία γίνεται. Κάναμε μία τακτική υποχώρηση και αρχίσαμε –κακώς- να συζητούμε για σύνθετη ονομασία. Αποθρασύναμε τους Σκοπιανούς, άρα απέτυχε ο ελιγμός. Η μόνη λύση είναι να επαναδιαπραγματευθούμε από θέση ισχύος τονίζοντας ότι δεν δεχόμαστε καμία χρήση του όρου Μακεδονία , ούτε σύνθετη ούτε παράγωγη στο τελικό όνομα του κρατιδίου.

Προ ημερών σε αγώνα χάντμπολ μεταξύ Κοσσόβου και Σκοπίων οι Αλβανοί Κοσσοβάροι είχαν αναρτήσει ένα ειρωνικό πανό για τους Σκοπιανούς: «Ο Θεός μας έκανε Βούλγαρους, ο Τίτο μας έκανε Μακεδόνες»! Αυτή είναι η αλήθεια. Το τεχνητό κατασκεύασμα του κομμουνιστή Τίτο που απεκλήθη «μακεδονικό έθνος» δεν έχει μέλλον. Η πολυπληθής αλβανική κοινότητα θέλει να ενωθεί με το Κόσσοβο και πολλοί από την σλαβική κοινότητα δηλώνουν πάλι Βούλγαροι. Γιατί να υποχωρούμε μπροστά σε ένα κράτος, το οποίο ετοιμάζεται να διαλυθεί;

syndpeiraia.blogspot.com

Εμείς και τα Σκόπια (από τα συλλαλητήρια του 1992-94 στο άλλο άκρο της αγνόησης του θέματος) ….

Μαρτίου 2, 2012 Σχολιάστε

Του Δημήτρη Γαρούφα*

Στη χώρα μας λειτουργούμε  με τη λογική του εκκρεμούς  και στα εθνικά μας θέματα κι΄ έτσι από τα συλλαλητήρια του 1992-94 για την μη αναγνώριση των Σκοπίων με το όνομα ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ  περάσαμε  στο άλλο άκρο της αγνόησης του θέματος και  ξανασχοληθήκαμε ουσιαστικά με το θέμα όταν η FYROM επεδίωκε ένταξη στο ΝΑΤΟ και την Ε.Ε  και τώρα λόγω της δυσμενούς (αν και χωρίς πρακτικά αποτελέσματα)για τη χώρα μας απόφασης του Δ.Δ της Χάγης.

Προεισαγωγικά πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι στο συγκεκριμένο θέμα έλειπε   η στρατηγική από τη χώρα μας.. Για 50-60 χρόνια   ανεχόμασταν, με κάποιες διπλωματικές διαμαρτυρίες ,την ύπαρξη του κρατιδίου με την ονομασία «Μακεδονία» στο πλαίσιο της Γιουγκοσλαβίας ενώ -πέραν της ονομασίας-  συστηματικά παραβίαζε ( εμφανώς τουλάχιστον στην πρώτη 20ετια της ύπαρξης του) τα ανθρώπινα δικαιώματα για τους Ελληνικής καταγωγής πολίτες με δημεύσεις περιουσιών, με εκτοπίσεις και αλλαγές ονοματεπωνύμων και  έμμεσα εκδιώξεις στην Ελλάδα (περίπτωση 3.500 Σαρακατσάνων που  την περίοδο 1955-1968 «έφυγαν» από Σκόπια και εγκαταστάθηκαν στο Δήμο Ελευθερίου-Κορδελιού Θεσσαλονίκης. ΄Όταν το κρατίδιο αυτονομήθηκε το 1991  , έγινε πιο ορατό το πρόβλημα και ενώ στα Βαλκάνια ουσιαστικά είμαστε οι μόνοι που θέλουμε να παραμείνει βιώσιμο αυτό το κράτος δεν καταφέραμε να προβάλλουμε αποτελεσματικά διεθνώς τις θέσεις μας που ταυτίζονται με την ιστορική αλήθεια    και την ευαισθησία μας στο θέμα της ονομασίας αλλά ούτε πείσαμε τους κατοίκους της FYROM   ότι  η ευρωπαϊκή τους προοπτική επιβάλλει να απεγκλωβιστούν από τις παρωπίδες του παρελθόντος και να ατενίσουν το μέλλον στηριζόμενοι στην συνεργασία με την Ελλάδα με  ονομασία που θα σέβεται και την Ελληνική ευαισθησία.

Για την σημερινή κατάσταση:   επιγραμματικά επισημαίνω ότι σήμερα  στη FYROM μεγάλο μέρος των ξένων επενδύσεων είναι από Ελλάδα,  η  ανεργία ανέρχεται στο 35-40%, η ανασφάλεια εντείνεται κι΄ οι σχέσεις Αλβανών και Σλάβων ,που διέρχονται περίοδο ύφεσης ,  θα οδηγηθούν σε έκρηξη  στο μέλλον και αυτό το κράτος θα μπορεί να λειτουργεί μόνο   υπό συνεχή  εποπτεία  ως προτεκτοράτο των HΠΑ…Θυμάμαι χαρακτηριστικά ότι τον Νοέμβριο του 2003 που βρισκόμουν στα Σκόπια,  επικεφαλής αντιπροσωπείας του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης για σεμινάριο σε δικηγόρους των Σκοπίων,  σε εφαρμογή της συμφωνίας της Αχρίδας  εκείνο τον μήνα απολύονταν από το Υπουργείο Οικονομικών περίπου 300 Σλάβοι υπάλληλοι και προσλαμβάνονταν αντίστοιχα  Αλβανοί, για να  υπάρχει η δέουσα αναλογία που επέβαλλε η συνθήκη της Αχρίδας, γεγονός που   αντιμετωπίζονταν από τους σλαβόφωνους  συνομιλητές μου με εκδηλώσεις οργής και οι οποίοι μου έλεγαν ότι η Αλβανική συνοικία των Σκοπίων μετά τις 6μ.μ.είναι απροσπέλαστη για τους Σλάβους.

Την ίδια εποχή  η γειτονική Βουλγαρία με μεθοδικότητα χάραζε στρατηγική για μετά 30-40 χρόνια αξιοποιώντας και τον πόθο των κατοίκων της FYROM να αποκτήσουν διαβατήριο χώρας- μέλους της Ε.Ε. ΄Έτσι λόγω της ένταξης της Βουλγαρίας στην Ε.Ε ,από 1-1- 2007,χιλιάδες  Σλάβοι των Σκοπίων , πριν και μετά, επικαλούμενοι Βουλγαρική καταγωγή ζητούν και αποκτούν Βουλγαρική υπηκοότητα(μεταξύ αυτών και τ. πρωθυπουργός της FYROM),ενώ παράλληλα  η  Ρουμανία προσπαθεί να οικειοποιηθεί τους    Βλαχόφωνους  της FYROM  παρέχοντας κάθε χρόνο δεκάδες   υποτροφίες για σπουδές σε Ρουμανικά ΑΕΙ.

Την ίδια περίοδο   οι νέοι των Σκοπίων ζητούσαν να μάθουν Ελληνικά(  για να έχουν  πιθανότητες πρόσληψης  στις Ελληνικές επιχειρήσεις που λειτουργούν εκεί) αλλά η Ελληνική πολιτεία δεν  επεδίωξε την δημιουργία ενός φορέα (κάτι σαν το  Ινστιτούτο Γκαίτε) που θα  μπορούσε να αναλάβει την προώθηση της διδασκαλίας της Ελληνικής γλώσσας και στα Σκόπια  αλλά και σε όλα τα Βαλκάνια(υπάρχουν βέβαια ιδιωτικά φροντιστήρια που συντηρούν με ιεραποστολικό ζήλο σωματεία από Ελλάδα )   κι΄ έτσι η Ελλάδα έχασε μοναδική ευκαιρία να κάνει την Ελληνική γλώσσα, γλώσσα εργασίας στα Βαλκάνια.. .Παράλληλα, κι ενώ  η  Βουλγαρία υλοποιεί εδώ και 20 χρόνια πρόγραμμα παροχής υποτροφιών σε νέους των Σκοπίων για σπουδές σε Βουλγαρικά ΑΕΙ και  ενθαρρύνει    αδελφοποιήσεις πόλεων της  Βουλγαρίας με πόλεις της ανατολικής πλευράς της FYROM , η Ελλάδα παρακολουθεί ως θεατής τις εξελίξεις  επικαλούμενη οικονομική αδυναμία…  κι΄έτσι έδινε ετησίως 3-4 υποτροφίες  σε παιδιά ομογενών από Σκόπια ενώ η εξαθλιωμένη Ρουμανία έδινε πάνω από 60 προσπαθώντας  να οικειοποιηθεί τους βλαχόφωνους…

Θα μπορούσα  «μετά λόγου γνώσεως»να πω πολύ περισσότερα  αλλά δεν  είναι στόχος μου  να καταδείξω  την διαχρονική   ολιγωρία της Ελληνικής πολιτείας.

           Στην παρούσα φάση λόγω της απόφασης του Δ.Δ της Χάγης θα έχουμε οπισθοδρόμηση   στο θέμα της  εξεύρεσης λύσης στο θέμα της ονομασίας κι΄  αυτό γιατί η κυβέρνηση των Σκοπίων θα συνεχίσει να επιδεικνύει  παραληρηματικό εθνικισμό γεμίζοντας τις πλατείες όλων των πόλεών της  με αγάλματα του Μεγάλου Αλεξάνδρου και του Φιλίππου. Καθημερινά  θα προσπαθεί να  πείσει τους πολίτες ότι για όλα τα δεινά τους(ανεργία, απομόνωση κλπ)φταίει η Ελλάδα και η αλήθεια είναι ότι επιτυχώς κάνει πλύση εγκεφάλου στους πολίτες γιατί λειτουργεί με Σταλινική νοοτροπία   και κάθε αντίθετη φωνή, που έχει κάποια εμβέλεια ,απομονώνεται. ΄΄ Έτσι η  λύση για το θέμα της ονομασίας του κρατιδίου των Σκοπίων απομακρύνεται περισσότερο γιατί η απόφαση της Χάγης θα αυξήσει τον παραληρηματικό εθνικισμό των Σκοπίων  ενώ η  Ε.Ε και οι ΗΠΑ δεν πιέζουν πραγματικά την ηγεσία των Σκοπίων για εξεύρεση λύσης.

           Βεβαίως η κυβέρνηση της FYROM θέλοντας να δείξει ότι έχει καλή πρόθεση θα πιέζει τον κ.Νίμιτς για νέες πρωτοβουλίες(σ΄ αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και ο  πρόσφατος-Φεβρουάριο του 2012- νέος κύκλος επαφών του με Ελλάδα-Σκόπια )και τους ΄Έλληνες πολιτικούς για συναντήσεις , για να δείξει δήθεν πνεύμα συνεργασίας και για να  πιεσθεί η Ελλάδα και να μην αντιδράσει σε αίτημα  ένταξης  των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ ως FYROM..

            Νομίζω ότι επιβάλλεται πλέον από τη χώρα μας  να εξετασθεί σοβαρά το ενδεχόμενο καταγγελίας  της ενδιάμεσης συμφωνίας, μετά από τεκμηριωμένη  ενημέρωση της διεθνούς κοινής γνώμης, δεδομένου ότι  ήταν ετεροβαρής εις βάρος της Ελλάδας ,δεν προφύλαξε τα συμφέροντά μας και επέτρεψε στους Σλάβους των Σκοπίων να χρησιμοποιούν το λεγόμενο Συνταγματικό όνομα. Η ενδιάμεση συμφωνία, που έχει λήξει  το 2002 , χρησιμοποιείται ως όχημα από τους Σλάβους των Σκοπίων για διαιώνιση της σημερινής κατάστασης και πιθανόν η καταγγελία της να δημιουργούσε καλύτερες προϋποθέσεις για τη χώρα μας..

            Σε κάθε περίπτωση  η Ελλάδα(παράλληλα με τον αγώνα  για ανάκαμψη της οικονομίας)  πρέπει να αποδυθεί σε αγώνα για να πεισθούν η Ε.Ε και οι ΗΠΑ ότι για την ασφάλεια της περιοχής δεν πρέπει να αρχίσουν  συζητήσεις για ένταξη των Σκοπίων σε Ε.Ε και ΝΑΤΟ πριν επιτευχθεί  λύση στο θέμα της ονομασίας της FYROM κι ΄ότι η ονομασία αυτή δεν πρέπει να θίγει  την εθνική ευαισθησία μας  και με πρόβλεψη υποχρεωτικής χρήσης αυτής   για κάθε χρήση(erga  omnes) .  Χρειάζεται  ψυχραιμία,  μακρόχρονος σχεδιασμός και στρατηγική και στο πλαίσιο αυτό πρέπει να υπάρξει και στήριξη   των «ρεαλιστικών»-  φιλοευρωπαικών  δυνάμεων στη FYROM με  προβολή της Ευρωπαϊκής προοπτικής  αλλά και διαρκής  υπόμνηση σε Ε.Ε, ΗΠΑ και ΝΑΤΟ ότι η   ανοχή προς τους εξτρεμιστές των Σκοπίων( για τον εξτρεμισμό των Σκοπίων διαμαρτυρήθηκε έντονα και η Βουλγαρία   τα τελευταία χρόνια ) λειτουργεί αποσταθεροποιητικά στα Βαλκάνια κι΄ ότι πρέπει να υπάρξει λύση που δεν θα επιτρέπει στην  FYROM καλλιέργεια αλυτρωτισμού και  οικειοποίηση ονομασίας η  συμβόλων που ανήκουν σε γειτονικούς λαούς.

              * Δικηγόρος-συγγραφέας. Διετέλεσε πρόεδρος  του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσ/νίκης την περίοδο 2005-2008.

olympia gr

————–

ΣΧΕΤΙΚΑ1 :

 ΣΧΕΤΙΚΑ2 :

Ελληνική πολιτική και διπλωματική δυσοσμία από την απόφαση του Δ.Δ.Χάγης – Καταγγελία της Ενδιάμεσης Συμφωνίας ; ….

Φεβρουαρίου 16, 2012 Σχολιάστε

Ε.Ν.Καραγιάννης, Πρέσβυς ε.τ.


Η απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης της 5ης Δεκεμβρίου 2011 με την οποίαν καταδικάστηκε η χώρα μας για παραβίαση της υποχρέωσης της που απέρρεε από την Ενδιάμεση Συμφωνία ( άρθρο 11 παρ.1) να υποστηρίξει την υποψηφιότητα της πΓΔΜ στην ένταξη της στο ΝΑΤΟ ( Απρίλιος 2008 ) αναδεικνύει και μία σειρά γενικότερων θεμάτων που αναδύουν μία δυσοσμία που αγγίζει τους πολιτικούς και διπλωματικούς χειρισμούς των υπευθύνων ταγών της χώρας μας και πού είναι σοβαρότερα και κρισιμότερα από αυτήν καθ’ εαυτή την καταδίκη μας.
Ειδικότερα :
Η Ενδιάμεση Συμφωνία συνήφθη τον Σεπτέμβριο του 1995 από τον τότε Υπουργό των Εξωτερικών κ. Κάρολο Παπούλια και σημερινό Πρόεδρο της Δημοκρατίας και προέκυψε μετά την επιβολή τον Φεβρουάριο του 1994 από τον τότε Πρωθυπουργό Ανδρέα Παπανδρέου ενός αποτυχημένου οικονομικού και εμπορικού αποκλεισμού ( εμπάργκο) κατά του κράτους της πΓΔΜ. Ο τότε Πρωθυπουργός παρ’ όλον ότι είχε πληροφορηθεί περί της αναποτελεσματικότητας του, προφανώς, λόγω της συνεχιζόμενης επιθετικής πολιτικής των Σκοπίων κατά της χώρας μας , έλαβε την πολιτική απόφαση της εφαρμογής του ακραίου αυτού μέτρου..
Η Συμφωνία απέβλεπε στην ομαλοποίηση των σχέσεων των δύο κρατών τόσο στο διμερές πεδίο όσο και στο διεθνές. Η ομαλοποίηση αυτή αφορούσε αφ’ ενός την αποκατάσταση διπλωματικών , οικονομικών, εμπορικών σχέσεων, την υποστήριξη της ένταξης του νέου κράτους στους διεθνείς οργανισμούς στους οποίους η χώρα μας ήταν ήδη μέλος, αφ’ ετέρου την αντιμετώπιση των διμερών προβλημάτων που είχαν αναφυεί μεταξύ της χώρας μας και του νεοσύστατου κράτους.
Τα προβλήματα αυτά, πέραν του βασικού προβλήματος του ονόματος, ήσαν 1) η χρήση του αποκαλούμενου συνταγματικού ονόματος « Δημοκρατία της Μακεδονίας» από τους Σκοπιανούς, 2) η χρήση από τους Σλάβους της πΓΔΜ ελληνικών συμβόλων που ανήκουν στην ιστορική και πολιτιστική μας κληρονομιά, 3) η προβολή εδαφικών διεκδικήσεων κατά της χώρας μας , 4) η προβολή διεκδικήσεων για προστασία «μακεδονικής μειονότητας» στην χώρα μας, 5) η εκδήλωση εχθρικών ενεργειών και προπαγάνδας .
Είναι ενδιαφέρον να δούμε ποια από τα προβλήματα αυτά αντιμετωπίστηκαν και σε ποιο βαθμό από την Ενδιάμεση Συμφωνία .

  • 1) Η χρήση του συνταγματικού ονόματος « Δημοκρατία της Μακεδονίας» .

Παρά την προσωρινή αναγνώριση τους από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ με την απόφαση 817 του 1993 ως «πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας» και την εντολή να γίνει διαπραγμάτευση ως προς το οριστικό όνομα , οι Σλάβοι των Σκοπίων μέχρι την ημερομηνία υπογραφής της Ενδιάμεσης Συμφωνίας χρησιμοποιούσαν στις διακρατικές τους σχέσεις ακόμη και έναντι της χώρας μας το αποκαλούμενο συνταγματικό τους όνομα «Δημοκρατία της Μακεδονίας» που εμπεριέχει τον όρο Μακεδονία. Θα ανέμενε κανείς ότι το θέμα αυτό θα ήταν από τα πρώτα που θα αντιμετώπιζε ο εκπρόσωπος της χώρας μας, απαγορεύοντας την χρήση του ονόματος αυτού, καθ’ όσον, πέραν όλων των άλλων λόγων, δεσμευόταν και από την απόφαση του 1992 των πολιτικών Αρχηγών για την μη χρήση του όρου Μακεδονία στο όνομα των Σκοπίων και επίσης από την απόφαση των Αρχηγών Κρατών και Κυβερνήσεων της Ευρωπαϊκής Κοινότητας στη Σύνοδο Κορυφής της Λισσαβόνας του Ιουνίου του 1992 για μη χρήση του όρου Μακεδονία ή παραγώγων του στο όνομα του νέου κράτους. Δυστυχώς, όχι μόνον ο κ. Παπούλιας δεν εφάρμοσε τις ως άνω αποφάσεις , καταργώντας τες ουσιαστικά ,αλλά και σε καμία διάταξη της Συμφωνίας δεν υποχρεώνονται τα Σκόπια να χρησιμοποιούν την προσωρινή τους ονομασία έναντι της χώρας μας. Ακόμη χειρότερα , την ίδια ημερομηνία με την υπογραφή της Συμφωνίας, υπεγράφη και ένα Μνημόνιο για τις πρακτικές διατάξεις εφαρμογής της Συμφωνίας όπου ρητά αναφέρεται ότι τα Σκόπια στις σχέσεις τους με την χώρα μας θα αναφέρονται ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Για τον λόγο αυτό, η πΓΔΜ αν και εντάχθηκε με την υποστήριξη της χώρας μας σε 15 Διεθνείς Οργανισμούς με την προσωρινή της ονομασία ,παρ’ όλα αυτά χρησιμοποιούσε το συνταγματικό της όνομα. Σημειωτέον ότι η χώρα μας διαμαρτυρήθηκε μία μόνο φορά και αυτό έγινε στο Συμβούλιο της Ευρώπης εννέα όμως χρόνια αφού η πΓΔΜ είχε ενταχθεί στον Οργανισμό και αφού χρησιμοποιούσε όλα αυτά τα χρόνια το ψευδεπίγραφο όνομα της. Η διαμαρτυρία έγινε εις μάτην αφού υπήρχε η ως άνω «άδεια» για χρήση του Συνταγματικού ονόματος από τον τότε Υπουργό των Εξωτερικών.

  • 2)Η χρήση συμβόλων ιστορικής και πολιτιστικής ελληνικής κληρονομιάς από τους Σλάβους της πΓΔΜ

Η χρήση των συμβόλων αυτών ,παρ’ όλον ότι δεν είχε λάβει την έκταση που έλαβε τα τελευταία χρόνια επί διακυβέρνησης Γκρούεφσκι ,ήταν σαφής και συνεχής από τότε. Η Ενδιάμεση Συμφωνία προβλέπει (άρθρο 7 παρ. 3) ότι εάν ένας εκ των δύο συμβαλλομένων πιστεύει ότι ο άλλος χρησιμοποιεί ένα ή περισσότερα σύμβολα που αποτελούν μέρος της ιστορικής ή πολιτιστικής του κληρονομιάς θα του το αναφέρει και ο τελευταίος είτε θα λάβει τα απαραίτητα διορθωτικά μέτρα είτε θα γνωστοποιήσει στον παραπονούμενο τον λόγο για τον οποίον δεν θεωρεί ότι πρέπει να τα λάβει. Τουτέστιν, η ελληνική πλευρά αντί να περιλάβει ρητή ρύθμιση απαγόρευσης της χρήσης των ιστορικών και πολιτιστικών συμβόλων της χώρας μας ,αρκέσθηκε να προβλέψει την διαδικασία υποβολής παραπόνων της μίας πλευράς προς την άλλη!!!!!. Με την ρύθμιση αυτή ο τότε Έλληνας Υπουργός Εξωτερικών με την υπογραφή του σε διεθνή συμφωνία, επέτρεψε στους Σλάβους των Σκοπίων να χρησιμοποιούν τα Ελληνικά ιστορικά και πολιτιστικά σύμβολα και να ανεγείρουν αγάλματα του μεγάλου Αλεξάνδρου ή να ονοματίζουν αεροδρόμια και αυτοκινητόδρομους με Ελληνικά ονόματα. Είναι αξιοσημείωτο ότι ενώ η χώρα μας ουδέποτε χρησιμοποίησε ή χρησιμοποιεί σύμβολα της πΓΔΜ ,η Ελληνική πλευρά με την αποδοχή της ρύθμισης αυτής, μας έθεσε στην ίδια μοίρα με τους Σκοπιανούς που οικειοποιούνται τα ιστορικά και πολιτιστικά μας σύμβολα.!! Δεν θα πρέπει να αποκλεισθεί το ενδεχόμενο τα Σκόπια να χρησιμοποιήσουν το άρθρο αυτό της Συμφωνίας για να διαμαρτυρηθούν κατά της χώρας μας για την χρήση των ελληνικών ιστορικών και πολιτιστικών συμβόλων της Μακεδονίας αφού αυτοί θεωρούνται «Μακεδόνες».

  • 3) Η προβολή εδαφικών διεκδικήσεων κατά της χώρας μας

Η πΓΔΜ στο άρθρο 6 παρ.1 δηλώνει ρητά ότι τίποτα στο Σύνταγμα της και ειδικά στο προοίμιο και στο άρθρο 3 δεν αποτελεί και δεν πρέπει να ερμηνευθεί ότι αποτελεί βάση για οιαδήποτε διεκδίκηση οιουδήποτε εδάφους που δεν περιλαμβάνεται στην υπάρχουσα επικράτεια της. Η Ελληνική πλευρά αντί να ζητήσει τροποποίηση του Συντάγματος, αρκέστηκε σε μία απλή ερμηνευτική διάταξη που δεν αναφέρεται ειδικά στην χώρα μας αλλά γενικά έναντι όλων. Η διάταξη αυτή είναι εξαιρετικά αδύναμη και για ένα πρόσθετο λόγο. Μετά την προβλεπόμενη λήξη της συμφωνίας το 2002 ( άρθρο 23 )ή οποτεδήποτε καταγγελθεί από εκάτερο των συμβαλλομένων ,η ερμηνευτική αυτή δέσμευση παύει να ισχύει και συνακόλουθα και η δέσμευση των Σλάβων των Σκοπίων να διεκδικήσουν γειτονικά εδάφη. Σημειωτέον ότι από την εποχή εκείνη κυκλοφορούσαν, μεταξύ άλλων προκλήσεων, Σλαβικά Σκοπιανά έντυπα περί συνένωσης της Μακεδονίας ,που ευθέως ανέφεραν ότι θα πρέπει για την πραγμάτωση του στόχου αυτού να απελευθερωθούν τα κατεχόμενα από την χώρα μας εδάφη άρα θα έπρεπε να υπάρξουν και εδαφικές ανακατατάξεις.

  • 4) η προβολή διεκδικήσεων για προστασία «μακεδονικής μειονότητας» στην χώρα μας.

Ήδη από την εποχή του Τίτο συνεχείς ήσαν οι οχλήσεις της Γιουγκοσλαβικής κυβέρνησης για την «προστασία» της «Μακεδονικής» μειονότητας στη χώρα μας είτε στον πολιτικό, πολιτιστικό είτε στον ιδιοκτησιακό τομέα. Καταγράφω ότι ελάχιστες ημέρες μετά την ανάληψη( Απρίλιος 1990) των καθηκόντων μου στη Γ/Βία ,ως Πρέσβυς της χώρας μας ,ο τότε Γ/βος Υπουργός Εξωτερικών Λόντσαρ , Κροατικής καταγωγής, με κάλεσε για να μου παραδώσει τους φακέλους των διεκδικήσεων ιδιοκτησιακού χαρακτήρα των «υπηκόων της Γ/βίας που ζουν στο Νότο» ως είπε. Το επεισόδιο που προκάλεσα ήταν ιδιαίτερα έντονο και έκτοτε το θέμα τέθηκε στο Γιουγκοσλαβικό Αρχείο. Στην Ενδιάμεση Συμφωνία και στο άρθρο 7 παρ.2 αναφέρεται ότι η πΓΔΜ ρητά διαβεβαιώνει ότι τίποτα στο Σύνταγμα της και ειδικά στο τροποποιηθέν άρθρο 49 δύναται να ερμηνευθεί ως συνιστών ή δυνάμενο στο μέλλον να συνιστά αιτία για την πΓΔΜ παρέμβασης στις εσωτερικές υποθέσεις ενός άλλου κράτους με σκοπό να προστατεύσει το καθεστώς και τα δικαιώματα οποιωνδήποτε προσώπων σε άλλα κράτη που δεν είναι υπήκοοι της πΓΔΜ. Η Ελληνική πλευρά αντί να ζητήσει να περιληφθεί στην Συμφωνία ρητή καταδίκη οιασδήποτε τέτοιας παρέμβασης, αρκέσθηκε στη χαλαρή αυτή διατύπωση ,που ισοδυναμεί με έμμεση αποκήρυξη μειονοτικών διεκδικήσεων. Αποτέλεσμα τούτου είναι ότι, όχι μόνο καταστρατηγήθηκε επίσημα μετά από λίγες ημέρες από τους Σκοπιανούς η διάταξη αυτή ,αλλά και οδήγησε το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης να αναγνωρίσει ότι η έκφραση ανησυχίας από την κυβέρνηση των Σκοπίων για τα ανθρώπινα δικαιώματα μειονοτικών ομάδων στην χώρα μας και αυτά των δικών της πολιτών ,δεν αποτελούν παρέμβαση στις εσωτερικές μας υποθέσεις .

  • 5) εχθρικές ενέργειες και προπαγάνδα.

Τα περιστατικά εκ μέρους των Σλάβων των Σκοπίων που συνιστούσαν εχθρική ενέργεια ή προπαγανδιστικό υλικό ήσαν άπειρα όχι μόνο πριν αλλά και μετά από την ανεξαρτησία της πΓΔΜ . Η διατύπωση που περιλαμβάνεται στο άρθρο 7 παρ.1 της Ενδιάμεσης Συμφωνίας αναφέρει ότι έκαστος των συμβαλλομένων θα λάβει αμέσως αποτελεσματικά μέτρα για την απαγόρευση τέλεσης εχθρικών ενεργειών και προπαγάνδας από κρατικά ελεγχόμενους φορείς και θα αποθαρρύνει ενέργειες ιδιωτικών φορέων που θα δύνανται να προκαλούν βία, μίσος ή εχθρότητα έναντι του ετέρου των συμβαλλόμενων.
Ο Έλληνας Υπουργός των Εξωτερικών εξίσωσε το θύμα που είναι η χώρα μας με το θύτη που είναι οι Σλάβοι των Σκοπίων. Αποδέχτηκε απλά με την υπογραφή του ότι και η χώρα μας προβαίνει σε πράξεις εχθρικές και προπαγάνδας κατά των Σκοπιανών και ανέλαβε την ευθύνη να τις αποθαρρύνει!!. Πέραν όμως αυτού αποδέχτηκε μία διατύπωση η οποία στην ουσία επέτρεπε στους Σκοπιανούς να συνεχίσουν ανενόχλητοι την δράση τους ,αφού αντί να ζητήσει ρητή απαγόρευση τέτοιων πράξεων από οπουδήποτε προερχομένων , αρκέστηκε στην διάκριση μεταξύ κρατικών και ιδιωτικών φορέων , γεγονός που αποδυνάμωσε σε τέτοιο βαθμό την προστασία μας ώστε 16 χρόνια μετά να έλθει το ΔΔ της Χάγης και να δικαιώσει τους Σκοπιανούς στηριζόμενο ακριβώς και στην διατύπωση του άρθρου αυτού.

  • Χρησιμότητα της Ενδιάμεσης Συμφωνίας.

Η Συμφωνία αυτή στην πραγματικότητα δεν προστάτευσε τα Ελληνικά δίκαια αντιθέτως νομιμοποίησε την παραβίαση τους από τους Σλάβους των Σκοπίων οι οποίοι δεν είχαν πλέον κανένα λόγο να οδηγηθούν σε οριστική συμφωνία και ακόμη χειρότερο να προβούν σε συναινετικές πρωτοβουλίες στο θέμα του ονόματος. Ένα πρόβλημα που είναι κύριο και καίριο και του οποίου η διαδικασία επίλυσης , εμμέσως πλην σαφώς ,υπονομεύτηκε από την Ενδιάμεση Συμφωνία. Οι μόνοι που επωφελήθηκαν από την συμφωνία αυτή πλην των Σκοπιανών ήσαν οι Έλληνες επιχειρηματίες και μόνον αυτοί. Αποτελεί ειρωνεία το υπ’ αυτών διατυμπανιζόμενο ότι με την ισχυρή οικονομική τους παρουσία θα επηρέαζαν την κατάσταση ευνοϊκά για την χώρα μας. Το αντίθετο συνέβη, έγιναν δέσμιοι του Σκοπιανού καθεστώτος. Η απάλειψη του συμβόλου με το αστέρι της Βεργίνας που στην πράξη παρέμεινε ως η παραποίηση του , δεν μπορεί να αποτελέσει επιτυχία της συμφωνίας καθ’ όσον ο τότε Πρόεδρος Γκλιγκόροφ ο οποίος το είχε εγκαινιάσει μετά την ως άνω απόφαση της Ε. Κοινότητος ,είχε την πρόθεση να το τροποποιήσει .

  • Καταγγελία της Ενδιάμεσης Συμφωνίας .

Κατόπιν των ανωτέρω δημιουργείται το εύλογο ερώτημα αν πρέπει να καταγγελθεί η Ενδιάμεση Συμφωνία και ποιες οι συνέπειες που θα προκύψουν τόσο στο διεθνές όσο και στο διμερές επίπεδο.
Ως προς το διεθνές επίπεδο : Η ύπαρξη της Συμφωνίας αυτής αναμφίβολα έχει δημιουργήσει ένα «διεθνές κλίμα» και δεν θα πρέπει να αποκλεισθεί η άσκηση γενικότερων πιέσεων στη χώρα μας. Για τον λόγο αυτό θα πρέπει να ενημερωθεί ο διεθνής παράγων από την Ελληνική Κυβέρνηση ότι η ετεροβαρής για την χώρα μας Ενδιάμεση Συμφωνία έχει καταστρατηγηθεί και ακυρωθεί στην πράξη από τους σημερινούς ιθύνοντες της πΓΔΜ. Επίσης, αν και η χώρα μας ενομιμοποιείτο να προσφύγει στο Διεθνές Δικαστήριο κατά των Σκοπίων για σωρεία παραβιάσεων της συμφωνίας, δεν το έπραξε για να μη διαταράξει το κλίμα καλών σχέσεων και σταθερότητας στην περιοχή. Αυτό όμως δεν συνέβη από τον άλλο αντισυμβαλλόμενο ο οποίος κακόπιστα χρησιμοποίησε την συμφωνία για να στραφεί εναντίον της χώρας μας. Εξ’ άλλου η συμφωνία αυτή αν και ρητά αναφέρεται ( άρθρο 5 ) ότι δεν αφορά το πρόβλημα του ονόματος, παρόλα αυτά αποτελεί τροχοπέδη στη διαδικασία εξεύρεσης λύσης για το όνομα ,καθ’ όσον οι Σλάβοι των Σκοπίων εκμεταλλεύονται τα υπάρχοντα κενά και χρησιμοποιούν το συνταγματικό τους όνομα καταστρατηγώντας και την σχετική απόφαση του ΣΑ του ΟΗΕ.
Ως προς τις διμερείς σχέσεις: O στόχος στον οποίον απέβλεπε η σύναψη της συμφωνίας τουτέστιν της αποκατάστασης διπλωματικών, πολιτικοοικονομικών ,εμπορικών κλπ σχέσεων έχει επιτευχθεί και έχει αποφέρει την υπογραφή 22 επί μέρους συμφωνιών. Η καταγγελία της συμφωνίας δεν επηρεάζει τους τομείς αυτούς των διμερών σχέσεων ως και τις σχέσεις με την Ε.Ε. και ως εκ τούτου είναι παρωχημένη έχοντας εκπληρώσει τον σκοπό της , με την ημερομηνία λήξης της να έχει παρέλθει προ δέκα ετών. Η καταγγελία της συμφωνίας θα ήταν αντιπαραγωγική για την χώρα μας αν η Σκοπιανή πλευρά την τηρούσε με καλή πίστη, Δυστυχώς ,όσες διατάξεις αναφέρονται στα ανωτέρω προβλήματα έχουν παραβιαστεί ασύστολα από τους Σλάβους των Σκοπίων ,με αποτέλεσμα τόσο αυτοί με τις πράξεις τους όσο και το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης με την απόφαση του της 5ης Δεκεμβρίου 2011 που τους νομιμοποίησε τις παραβιάσεις ,να έχουν καταστήσει την συμφωνία αυτή άκρως επιβλαβή για την χώρα μας και ως εκ τούτου ,στην πραγματικότητα η ύπαρξη της δεν αποτελεί ούτε και το ελάχιστο εμπόδιο στην οικειοποίηση της ιστορίας και του πολιτισμού της χώρας μας. Εξ’ άλλου, δεν θα πρέπει να αποκλεισθεί το γεγονός της εκ νέου προσφυγής της πΓΔΜ στο Δ.Δ. της Χάγης σε περίπτωση που η χώρα μας αρνηθεί εκ νέου την ένταξη της στο ΝΑΤΟ στη Σύνοδο Κορυφής στο Σικάγο τον προσεχή Μάιο και στην περίπτωση αυτή θα αναγκαστούμε να συναινέσουμε στην ένταξη τους στο ΝΑΤΟ με δικαστική απόφαση. Αν όμως η χώρα μας καταγγείλει τώρα την Συμφωνία , παρ’ όλον ότι θα λήξει μετά δώδεκα μήνες (άρθρο 23), η οποιαδήποτε προσφυγή της πΓΔΜ στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης θα είναι πλέον άνευ αντικειμένου.
Η μόνη συνέπεια για την χώρα μας στην περίπτωση καταγγελίας θα είναι η επίσημη , διότι η ανεπίσημη έχει ήδη γίνει, επαναφορά του ήλιου της Βεργίνας στη σημαία των Σκοπιανών.
Τέλος, ενώ μέχρι τούδε ,από όσα έχουν λεχθεί και γραφεί σε αμφιβόλου αξίας βιβλίο, επικρατεί η εντύπωση ότι η συμφωνία είχε επιβληθεί στην Ελληνική πλευρά χωρίς δυνατότητα διαπραγμάτευσης, η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική .Στο Αρχείο του Υπουργείου των Εξωτερικών υπάρχουν διάφορα σχέδια της Συμφωνίας τα οποία είχαν υποβληθεί στην Ελληνική πλευρά και προφανώς θα απετέλεσαν αντικείμενο διπλωματικής και πολιτικής διαπραγμάτευσης η οποία όμως κατέληξε στην υπογραφή μίας επαίσχυντης, ετεροβαρούς και βλαπτικής για τα συμφέροντα της χώρας μας συμφωνία.

Αθήνα 15/02/2012

Diplomatikoperiskopio

(Ανιχνεύσεις)

(entopios)

————————-

Υπέρ της Γερμανίας η απόφαση της Χάγης …

Φεβρουαρίου 3, 2012 Σχολιάστε

Τα ιταλικά δικαστήρια δεν σεβάστηκαν την ετεροδικία της Γερμανίας, ανακοίνωσε το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης για την προσφυγή της Γερμανίας κατά της Ιταλίας σχετικά με τις αποφάσεις ιταλικών δικαστηρίων που επιδίκασαν αποζημιώσεις σε θύματα των ναζιστικών στρατευμάτων κατά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, υπόθεση που σχετίζεται και με τις ελληνικές διεκδικήσεις για τα θύματα του Διστόμου.

«Το Δικαστήριο θεωρεί ότι η άρνηση των ιταλικών δικαστηρίων να αναγνωρίσουν την ασυλία συνιστά παράβαση των υποχρεώσεών τους απέναντι στο γερμανικό κράτος», ανακοίνωσε ο δικαστής Χισάσι Οουάντα, κατά την ανάγνωση της απόφασης σε δημόσια συνεδρίαση στο Μέγαρο της Ειρήνης στη Χάγη.

Συγκεκριμένα, με ψήφους 12 – 3, το Δικαστήριο έκρινε ότι η Ιταλική Δημοκρατία παραβίασε την υποχρέωση σεβασμού της ασυλίας που απολαμβάνει, σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο, η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, επιτρέποντας την επιδίκαση αγωγών σε βάρος της, οι οποίες βασίζονταν σε παραβιάσεις του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου από το Γερμανικό Ράιχ την περίοδο μεταξύ 1943 και 1945.

Επίσης, με ψήφους 14 – 1, το Δικαστήριο έκρινε ότι η Ιταλική Δημοκρατία παραβίασε την υποχρέωση σεβασμού της ασυλίας που απολαμβάνει, σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο η Γερμανία, αποφασίζοντας ότι είναι εκτελεστέες στην Ιταλία αποφάσεις ελληνικών δικαστηρίων για παραβιάσεις του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου από το Γερμανικό Ράιχ στην Ελλάδα.

Ο γραμματέας της Πανελλήνιας Ένωσης Θυμάτων Γερμανικής Κατοχής, δικηγόρος, Μιλτιάδης Σφουντούρης, δήλωσε στο ΑΠΕ – ΜΠΕ ότι «η απόφαση του Δικαστηρίου είναι αρνητική σε όλα της τα σημεία. Υπάρχει ένας δικονομικός κανόνας ότι τα εγκλήματα έγιναν, τα δικαιώματα υπάρχουν, αλλά θα πρέπει να τα διεκδικήσουν κράτη. Δηλαδή διάδικοι και διεκδικητές πρέπει να είναι μόνο κράτη».

Επισημαίνει ακόμη ότι αυτό που πρέπει να γίνει τώρα είναι πιεστούν τα κράτη και να καταθέσουν προσφυγές, ώστε να διεκδικήσουν τις αποζημιώσεις από την Γερμανία για τις θηριωδίες που έγιναν κατά την περίοδο της γερμανικής κατοχής.

Το θετικό για την ελληνική πλευρά, υπογραμμίζει ο κ. Σφουντούρης, είναι η κίνηση των 28 βουλευτών, που υπέβαλαν αίτημα προκειμένου να συζητηθεί στη Βουλή το θέμα της διεκδίκησης των γερμανικών αποζημιώσεων.

Ένα άλλο σημείο, σύμφωνα με τον κ. Σφουντούρη, είναι αυτό που αφορά τα θύματα στο Δίστομο, και το οποίο θα πρέπει να εξεταστεί, καθώς, όπως σημειώνει, «είναι άλλο να μην μπορείς να βρεις το δικαστή που θα δικάσει την υπόθεσή σου και άλλο να μην εφαρμόζεται μία δικαστική απόφαση».

ΛΑΟΣ: Δεν μας εξέπληξε η απόφαση

«Δεν μας εξέπληξε η απόφαση. Αλλωστε την άποψή μας για τα Δικαστήρια τύπου «Χάγης» την έχει εκφράσει κατ΄ επανάληψη ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ κ. Γ. Καρατζαφέρης», αναφέρει σε ανακοίνωσή του ο Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός.

naftemporiki gr

———–

2.  Απέρριψε η Χάγη τις ελληνικές θέσεις για αποζημιώσεις στο Δίστομο ….

Απορριπτική για τις ελληνικές θέσεις περί αποζημιώσεων για τις ναζιστικές θηριωδίες στο Δίστομο ήταν η απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης, η ανάγνωση της οποίας ολοκληρώθηκε στις 12.20 το μεσημέρι της Παρασκευής.Το Δικαστήριο με ψήφους 12-3, 14-1, 14-1 και 14-1 τάχθηκε κατά των αποφάσεων των ιτλαικών δικαστηρίων τα οποία, συντασσόμενα προς την απόφαση ελληνικού Πρωτοδικείου, είχαν αποφανθεί ότι η Γερμανία δεν δικαιούτο να επικαλείται ασυλία και θα έπρεπε έτσι να καταβάλει αποζημιώσεις της τάξης των 28 εκατ. ευρώ στους απογόνους κατοίκων του Διστόμου που έπεσαν θύματα της γερμανικής Κατοχής.

Το Διεθνές Δικαστήριο ουσιαστικά αναγνώρισε το δικαίωμα της Γερμανίας να μη δικάζεται ως κράτος από δικαστήρια άλλων χωρών και επομένως να μην εφαρμόζει τις αποφάσεις ξένων δικαστηρίων. Κάλεσε δε την Ιταλία να τερματίσει την ισχύ των αποφάσεων των δικαστηρίων της, ενώ ομόφωνα απέρριψε και τις αξιώσεις της Γερμανίας για δική της αποζημίωση από το ιταλικό Δημόσιο.

Έτσι, ο δικαστικός αγώνας που κράτησε από το 1995 (διαβάστε εδώ ενα σύντομο ιστορικό) έκλεισε άδοξα για την Ελλάδα…

Διαβάστε εδώ όλη την απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου στα αγγλικά.