Αρχείο

Archive for Δεκέμβριος 2011

Η απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης για τα Σκόπια: Επισκόπηση και Παρατηρήσεις …..

Δεκέμβριος 31, 2011 Σχολιάστε

Ι.Σ. Λάμπρου, Πολιτικός Επιστήμων-Διεθνολόγος

—- 

Προκαταρκτικά

Στις 17 Νοεμβρίου 2008, η κυβέρνηση των Σκοπίων κατέθεσε προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης εναντίον της Ελληνικής Δημοκρατίας, αναφορικά με την ερμηνεία του άρθρου 11 της Ενδιάμεσης Συμφωνίας, η οποία υπεγράφη μεταξύ των δύο χωρών στις 13 Σεπτεμβρίου 1995. Σύμφωνα με την διαδικασία, όπως αυτή ορίζεται από τον Καταστατικού του Διεθνούς Δικαστηρίου, η προσφυγή των Σκοπίων κοινοποιήθηκε στην Ελληνική Κυβέρνηση.

Το Διεθνές Δικαστήριο όρισε τις προθεσμίες υποβολής Υπομνήματος των Σκοπίων και Αντι-υπομνήματος εκ μέρους της Ελλάδος. Σε επιστολή της Ελληνικής Κυβέρνησης προς το Διεθνές Δικαστήριο αναφερόταν πως κατά τη γνώμη της ελληνικής πλευράς, το Διεθνές Δικαστήριο δεν είχε αρμοδιότητα επί της προσφυγής των Σκοπίων, αλλά αντί να καταθέσει προκαταρκτικές αντιρρήσεις σύμφωνα με τον Κανονισμό του Διεθνούς Δικαστηρίου, θα εξέταζε ζητήματα τόσο για την αναρμοδιότητα του Διεθνούς Δικαστηρίου όσο και για την ουσία της προσφυγής.
Σύμφωνα με το Καταστατικό του Δικαστηρίου, από την στιγμή κατά την οποία δεν υπήρχε δικαστής ελληνικής ή σκοπιανής υπηκοότητας στη σύνθεση του σώματος, το κάθε διάδικο μέρος επέλεξε από ένα ad hoc δικαστή. Η ελληνική πλευρά επέλεξε τον καθηγητή Εμμανουήλ Ρούκουνα, ομότιμο καθηγητή του Διεθνούς Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και από το 1997 μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Η κυβέρνηση των Σκοπίων επέλεξε τον Κροάτη Budislav Vukas, καθηγητή Δημοσίου Διεθνούς Δικαίου στο Πανεπιστήμιο του Ζάγκρεμπ και μέλος του Διεθνούς Δικαστηρίου για το Δίκαιο της Θάλασσας από το 1996 ως το 2005.
Στα τέλη Οκτωβρίου 2010 ολοκληρώθηκε η κατάθεση εγγράφων των δύο πλευρών προς το Διεθνές Δικαστήριο και στο διάστημα 21 – 30 Μαρτίου 2011 έλαβε χώρα η δημόσια ακροαματική διαδικασία στη Χάγη. Τη Δευτέρα, 5 Δεκεμβρίου 2011, ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου Hisashi Owada ανακοίνωσε την απόφαση.
Η προσφυγή των Σκοπίων προς το Διεθνές Δικαστήριο περιείχε τα εξής αιτήματα: πρώτον, το Δικαστήριο να διακηρύξει ότι η Ελλάδα παραβίασε τις υποχρεώσεις τις αναφορικά με το άρθρο 11 παρ.1 της Ενδιάμεσης Συμφωνίας· δεύτερον, το Δικαστήριο να παραγγείλει προς την Ελληνική Κυβέρνηση να απέχει στο μέλλον από οποιαδήποτε άρνηση, άμεση ή έμμεση, στην προσπάθεια των Σκοπίων να καταστούν μέλος στο ΝΑΤΟ ή σε οποιουσδήποτε άλλους ‘διεθνείς, πολυμερείς και περιφερειακούς οργανισμούς και θεσμούς’ στους οποίους η Ελλάς είναι μέλος και στους οποίους τα Σκόπια θα αναφέρονται σύμφωνα με τον προσδιορισμό της β΄ παραγράφου του Ψηφίσματος 817 του 1993 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, δηλαδή Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας.
Επιπροσθέτως, στην Απάντηση της προς το ελληνικό Αντι-υπόμνημα, η σκοπιανή πλευρά κάλεσε το Δικαστήριο να απορρίψει τους ελληνικούς ισχυρισμούς περί αναρμοδιότητας του Δικαστηρίου.
Από την άλλη, στο Αντι-υπόμνημα της η ελληνική πλευρά ισχυριζόταν πως η προσφυγή των Σκοπίων δεν εμπίπτει στην αρμοδιότητα του Δικαστηρίου και ότι στην περίπτωση κατά την οποία η προσφυγή κριθεί αποδεκτή, να αποφανθεί ότι οι ισχυρισμοί των Σκοπίων είναι αστήρικτοι.

Εισαγωγικές Παρατηρήσεις της Απόφασης
Στην Εισαγωγή της απόφασης παρατίθεται το ιστορικό της διαμάχης Ελλάδος- Σκοπίων. Αναφέρεται ότι στις 30 Ιουλίου 1992 τα Σκόπια υπέβαλλαν αίτηση για ένταξη στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών υπό την ονομασία ‘Δημοκρατία της Μακεδονίας’ και ότι η ελληνική κυβέρνηση αντέδρασε στις 25 Ιανουαρίου 1993 τονίζοντας πως το όνομα Μακεδονία αναφερόταν σε μια γεωγραφική περιοχή στην Νοτιανατολική Ευρώπη η οποία περιείχε ένα σημαντικό τμήμα της επικράτειας και πληθυσμού της Ελλάδος και τρίτων χωρών. Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός πως η ελληνική κυβέρνηση εξέφρασε τις αντιρρήσεις τις στην ένταξη των Σκοπίων με το όνομα ‘Δημοκρατία της Μακεδονίας’ έξι μήνες μετά την κατάθεση αίτησης. Είναι χαρακτηριστική η βραδύτητα με την οποία αντιδρά η ελληνική πλευρά διαχρονικά στο ζήτημα των Σκοπίων, βραδύτητα η οποία ενισχύει τους ισχυρισμούς των Σκοπίων, όπως φαίνεται καθαρά μέσα από την ανάγνωση της απόφασης του Διεθνούς Δικαστηρίου.

Η Εισαγωγή συνεχίζει αναφέροντας το Ψήφισμα 817 της 7ης Απριλίου 1993 του Συμβουλίου Ασφαλείας το οποίο αφού τονίζει ότι έχει προκύψει διαφορά αναφορικά με την ονομασία του αιτούντος κράτους (Σκοπίων), παρακινεί τα μέρη να επιλύσουν την διαφορά και αποφασίζει ότι το κράτος αυτό θα γίνει δεκτό στον ΟΗΕ και ότι «…προσωρινώς θα αναφέρεται για κάθε σκοπό εντός των Ηνωμένων Εθνών ως ‘ η Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατίας της Μακεδονίας’…», όντας εκκρεμής ο διακανονισμός της διαφοράς του ονόματος.
Στις 18 Ιουνίου 1993, ελλείψει προόδου στην διαφορά του ονόματος, το Συμβούλιο Ασφαλείας, υιοθέτησε το Ψήφισμα 845 το οποίο προέτρεπε τα μέρη της διαφοράς (Ελλάδα και Σκόπια) να συνεχίσουν τις προσπάθειες, υπό την αιγίδα του Γενικού Γραμματέα, για ταχεία επίλυση των εναπομεινάντων μεταξύ τους θεμάτων.
Γίνεται αναφορά στο εμπάργκο της Ελληνικής Κυβέρνησης τον Φεβρουάριο του 1994 και στο γεγονός ότι τα Σκόπια έγιναν μέλος διαφόρων οργανισμών του συστήματος των Ηνωμένων Εθνών, αλλά ότι η προσπάθεια να καταστούν μέλη διαφόρων διεθνών οργανισμών εκτός ΟΗΕ, οργανισμούς στους οποίους η Ελλάς ήταν μέλος, υπήρξε ανεπιτυχής.
Τέλος, γίνεται ειδική μνεία για την υπογραφή της Ενδιάμεσης Συμφωνίας στις 13 Σεπτεμβρίου 1995 με την οποία εγκαθιδρύονταν διπλωματικές σχέσεις μεταξύ Ελλάδος και Σκοπίων. Η σημαντική, για την προσφυγή των Σκοπίων, διάταξη ήταν το άρθρο 11 παρ. 1 σύμφωνα με το οποίο μετά την έναρξη ισχύος της Συμφωνίας, το Συμβαλλόμενο Μέρος του Πρώτου Μέρους ( Ελλάς) συμφωνεί να μην φέρει αντιρρήσεις στην προσπάθεια του Συμβαλλόμενου Μέρους του Δευτέρου Μέρους (Σκόπια) να καταστεί μέλος σε ‘διεθνείς, πολυμερείς και περιφερειακούς οργανισμούς και θεσμούς’ στους οποίους ( η Ελλάς) είναι ήδη μέλος. Ως εξαίρεση στην παραπάνω διάταξη ορίζεται η περίπτωση, κατά την οποία το Συμβαλλόμενο Μέρος του Δεύτερου Μέρους ( Σκόπια) θα αναφέρεται σε έναν οργανισμό ή θεσμό με ονομασία διαφορετική από αυτή στην οποία γινόταν αναφορά στην δεύτερη παράγραφο του Ψηφίσματος 817, δηλ. όταν θα γινόταν χρήση ονομασίας διαφορετική από ‘Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας’. Σε μια τέτοια περίπτωση το Συμβαλλόμενο Μέρος του Πρώτου Μέρους ( Ελλάς) θα είχε το δικαίωμα να προβάλλει αντιρρήσεις. Με αυτήν την διατύπωση, η ελληνική διπλωματία, ήλπιζε ότι θα στερούσε τη δυνατότητα στα Σκόπια να κάνουν χρήση της ονομασίας ‘Δημοκρατία της Μακεδονίας’…


Θέσεις Ελλάδος-Σκοπίων για την Αρμοδιότητα του Δικαστηρίου

Τα δύο μέρη παρουσίασαν διαφορετικές θέσεις αναφορικά με την αρμοδιότητα του Διεθνούς Δικαστηρίου. Τα Σκόπια βάσισαν την προσφυγή στο άρθρο 21 παρ. 2 της Ενδιάμεσης Συμφωνίας, το οποίο διελάμβανε ότι οποιαδήποτε διαφορά ή διαμάχη αναφορικά με την ερμηνεία ή την εφαρμογή της Ενδιάμεσης Συμφωνίας μπορεί να  κατατίθεται, από το κάθε συμβαλλόμενο μέρος, ενώπιον του Διεθνούς Δικαστηρίου, εκτός από τη διαφορά η οποία αναφέρεται στο άρθρο 5 παρ.1, όπου γινόταν μνεία για συμφωνία των δύο μερών να συνεχίσουν τις διαπραγματεύσεις ώστε να υπάρξει συμφωνία της διαφοράς όπως αυτή περιγράφεται στο Ψήφισμα 817 του 1993.

Το Ψήφισμα 817, με τη σειρά του, έκανε λόγο για διαφορά η οποία είχε προκύψει αναφορικά με το όνομα (των Σκοπίων), διαφορά η οποία πρέπει να επιλυθεί προς το συμφέρον της ειρήνης και των καλών γειτονικών σχέσεων στην περιοχή. Εν ολίγοις, η μόνη διαφορά, μεταξύ των δύο μερών, η οποία δεν θα μπορούσε να τεθεί ενώπιον του Διεθνούς Δικαστηρίου αφορούσε την ουσία του προβλήματος, αυτή του ονόματος.

Η Ελληνική Κυβέρνηση, από τη μεριά της, υποστήριξε την αναρμοδιότητα του Δικαστηρίου βάσει των εξής επιχειρημάτων:……………………...Ολόκληρο το κείμενο με σχόλια  στο ANIXNEUSEIS GR

 
Advertisements

Αίσιον και ευτυχές το νέον έτος ….

Δεκέμβριος 31, 2011 Σχολιάστε

 

Αίσιον και ευτυχές το νέον έτος 2012…

Καλαντλάρτς καλή χρονία
ντ΄αγνόν έτον η παντρεία
Καλαντάρτς και νέον έτος
κορ’ θα παίρω σε οφέτος…

 

Ο Κούντουρον εν λειφτός
…κουρπάν ρίζα μ΄σο Χριστό σ’
Ο Μαρτς φέρ’ τα χελιδόνια
κελαηδούν και λύν τα χιόνια.

Απρίλτς έρται και περάν’
τ’ άλλο κλαίει, τ’ άλλο γελά
Έρθεν ο Καλομηνάς
γάλα φά όντας πεινάς

Κερασινόν φέρ’ τον ήλον
κουζαρτέν’  ’κι ευτάει το μήλον………Ανάγνωση του υπολοίπου »

Πόντος και Αριστερά

Εθνολογία, Λαογραφία και Πολιτισμός

Κατηγορίες:Uncategorized Ετικέτες: , ,

Κοιτάζοντας τον ήλιο (Βεργίνας) με τα δικά μου μάτια (1ο Μέρος) ….

Δεκέμβριος 31, 2011 Σχολιάστε
Μετά τον βανδαλισμό

Μετά τον βανδαλισμό

Στην πρόσοψη κεντρικής πολυκατοικίας, δίπλα στα Πανεπιστήμια και στο ξενοδοχείο ABC,  κοντά στην Καμάρα, δηλαδή σε κεντρικότατο σημείο της πόλης της Θεσσαλονίκης, υπήρχε ανάγλυφος ο ήλιος της Βεργίνας και η επιγραφή : «Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΑΔΑ».

Προφανώς οι ιδιοκτήτες της οικοδομής, κατά την πρόσφατη πολυδάπανη ανακαίνιση, σκέφτηκαν ότι λόγω της κεντρικότατης θέσης της ιδιοκτησίας τους και του γνωστού προβλήματος με τους βόρειους γείτονες μας να συμβάλουν, προσθέτοντας κάτι παραπάνω στα έξοδα τους, στο εθνικό αυτό θέμα. Δεν είναι κάτι που ανεβάζει την αξία της ιδιοκτησίας με οικονομικούς όρους. Συνεπώς η πρωτοβουλία τους δεν φαίνεται να είχε ιδιοτελείς σκοπούς.

Να όμως που ένα πρωινό εδώ και ένα μήνα περίπου αντίκρισαν την αποτρόπαια εικόνα του βανδαλισμού από Ελληνικά χέρια. Με ένα δοχείο μίνιο/μπογιά κάποιοι βραδιάτικα κατέστρεψαν μεγάλο τμήμα της πρόσοψης με σκοπό να λερωθεί ο ανάγλυφος ήλιος της Βεργίνας και η επιγραφή. Θα μπορούσε βέβαια κάποιος να πει ότι κάνοντας χρήση ιστορικού και εθνικού συμβόλου (Σημαίας κλπ) θα πρέπει να είναι σε θέσει να το υπερασπίζεται. Που να υποψιαστεί όμως ο καθένας μας, μέχρι τώρα βέβαια, ότι ήρθε η εποχή που πρέπει να τα υπερασπιζόμαστε και από ομοεθνείς μας.

Σε κάθε περίπτωση όμως το γεγονός είναι ότι εδώ και ένα μήνα περίπου ο κάθε περαστικός Θεσσαλονικιός, που έχει μάτια και βλέπει, αντικρίζει την εικόνα της βεβήλωσης σε κεντρικότατο σημείο και σε μεγάλη κλίμακα δίχως να έχει γίνει καμία ενέργεια, είτε από ιδιώτες, είτε από τις αρχές. Και δεν είναι μόνο όμως  ο Θεσσαλονικιός περαστικός. Την εικόνα αυτή αντικρίζουν Σκοπιανοί αλλά και άλλοι τουρίστες από όλα τα μέρη του κόσμου. Με δεδομένη την διεκδίκηση μέρους της ελληνικής Ιστορίας και Πολιτισμού από τους βόρειους γείτονες μας και ορισμένων παραγράφων στην απόφαση του Δικαστηρίου της Χάγης θα ήταν χρήσιμο να κοιτάξουμε την εικόνα αυτή , όπως είναι τώρα, με τα μάτια ενός Σκοπιανού σε δεύτερη φάση  και μια τρίτη φορά με τα μάτια ενός ξένου τουρίστα που επισκέπτεται την πόλη της Θεσσαλονίκης. Και αυτό θα γίνει σε επόμενες αναρτήσεις διότι εκεί οι σκέψεις και οι παραστάσεις που δημιουργούνται είναι πολύ πιο σημαντικές. Ο επισκέπτης πάντα βλέπει περισσότερα από τον μόνιμο κάτοικο και ιδίως οι εικόνες (όσο χίλιες λέξεις) αποτυπώνονται αναλλοίωτα στην μνήμη του.
* Η φωτογραφία ντροπής, βεβήλωσης, πάνω , είναι σκόπιμα θολή και παραμορφωμένη για να μην πέσει σε χέρια Σκοπιανών.

 

Πριν τον βανδαλισμό

 

ΣΧΕΤΙΚΑ:

1. Ένας χρόνος χαμένος για τα εθνικά μας θέματα

2. Ζητούνται εθνικοί ευεργέτες και κυβερνήσεις να τους εμπνεύσουν

3. Χάγη πριν και μετά

4. Ενδιάμεση Συμφωνία & Χρονικό – Χάγη

5. Αρχικά ΜΚ – αμέλεια τελωνείων?

6. Πότε τέλειωσε ιστορικά ο Ελληνισμός

7. Άκου λοιπόν Έλληνα ανθρωπάκο : Με τρελαίνεις που σε βλέπω να παραδίνεις την Ελλάδα στο Φίλιππο στη Χαιρώνεια

8. Paltalk com : Μαυσωλείο Παρακμής

Ζητούνται εθνικοί ευεργέτες και κυβερνήσεις να τους εμπνεύσουν ……

Δεκέμβριος 31, 2011 Σχολιάστε
—-
Ποιος δεν αναπολεί αλήθεια με νοσταλγία, παρατηρώντας τα εκατοντάδες  μέγαρα,  τα  κοινωφελή  και ευαγή  ιδρύματα  που  άφησαν  πίσω  τους,  τους  μεγάλους ευεργέτες μιας άλλης εποχής. Και ποιος  δεν  θα ευχόταν να παρουσιάζονταν στο προσκήνιο νέοι επιχειρηματίες, λιγότερο  στυγνοί από τους σημερινούς, οι οποίοι, διαθέτοντας έστω και ψήγματα ανθρωπιάς και πατριωτισμού θα τους εμιμούντο;

Ποιος  μπορεί  να  λησμονήσει  το  θεάρεστο  έργο και την  κληρονομιά του Ζάππα, των Ζωσιμάδων, του Τοσίτσα, του Ριζάρη, του Βαρβάκη,  του  Αρσάκη,  του  Μαρασλή, του Σίνα, του Συγγρού, του Μπενάκη, του Ωνάση, του Αγγελόπουλου, όλων αυτών των οικονομικών  κολοσσών,  που  κατόρθωσαν  να  συνδυάσουν  την επιτυχία, με την προσφορά στον ελληνικό λαό.

Σήμερα, το φιλότιμο και η κοινωνική αλληλεγγύη των παλαιών, αντικαταστάθηκαν  από  τη  διαπλοκή,  τις μίζες, τις αρπαχτές και τις κουμπαριές,  ανάμεσα  στην  πολιτική  εξουσία  και τους μεγάλους οικονομικούς παράγοντες και τα στημένα ποδοσφαιρικά παιχνίδια. Βρισκόμαστε στην εποχή που οι εργοδότες, εκμεταλλευόμενοι τις εξαρτημένες από αυτούς εκάστοτε κυβερνήσεις, σχεδιάζουν ανενόχλητοι, μια ανασφάλιστη εργασία για τους νέους.

Κι  όμως  αν  ήθελαν, θα μπορούσαν να ξελασπώσουν την Ελλάδα και  τη  θνησιγενή οικονομία της, μέσα σ’ αυτήν την πρωτόγνωρη δίνη της οικονομικής κρίσης που βιώνουμε. Αν έμοιαζαν στους παλαιούς ευεργέτες η  Ελλάς  σήμερα,  θα  είχε μηδενικό εξωτερικό χρέος και η ιδιωτική πρωτοβουλία  δεν  θα  φάνταζε  ως «μπαμπούλας» στα μάτια του φτωχού και  ανυπεράσπιστου  Έλληνα  μεροκαματιάρη.

Αυτοί όμως εφευρίσκουν τρόπους, νόμιμους ή μη, για να καταβάλουν στο κράτος μικρότερο φόρο ευρισκόμενοι στο απυρόβλητο, με συνέπεια να επωμίζονται το βάρος όσοι βιώνουν την οικονομική καχεξία, εφαρμόζουν ανηλεώς αθέμιτο ανταγωνισμό και διαλύουν τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, με αποτέλεσμα αυτές, ή να βάζουν λουκέτο ή να εγκαθίστανται στο εξωτερικό, ενώ ταυτόχρονα προτιμούν για εργαζόμενούς τους, τους συνήθως ανασφάλιστους αλλοδαπούς, οδηγώντας τα ελληνόπουλα κάτω από τα όρια της φτώχειας.

Για αυτή την αρνητική μετάλλαξη των σύγχρονων επιχειρηματιών δεν ευθύνονται μόνο τα νέα δεδομένα της εποχής αλλά και οι ανύπαρκτες κυβερνήσεις, από το 1981 και μετά, ιδίως αυτές του ΠΑΣΟΚ, που δεν  έδωσαν  βαρύτητα στη  σφυρηλάτηση  αρχών και αξιών,  ικανών  να  αποτρέψουν  τέτοιου  είδους φαινόμενα, αλλά απεναντίας, τα  εξέθρεψαν, με το αζημίωτο ασφαλώς. Είναι λοιπόν επιτακτική, η αλλαγή τρόπου σκέψης και νοοτροπίας του σάπιου αυτού συστήματος και η αντικατάσταση του σημερινού πάμφτωχου αξιακού συστήματος με ένα νέο, που θα επαναφέρει ένα πλέγμα ηθικών αρχών και  αξιών  που  θα καταστήσουν το Έθνος μεγάλο και το Λαό περήφανο. Ένα νέο σύστημα που θα σφυροκοπά ανελέητα όσους θέλουν να πλουτίζουν με μεθόδους των λαμογιών, ένα σύστημα όμως που θα αποτελέσει πηγή έμπνευσης για προσφορά στο κράτος και τον πολίτη από την πλευρά των «εχόντων». Κι αν όλα αυτά ακούγονται κάπως ρομαντικά, ήλθε η ώρα να γίνουν πράξη από την κυβέρνηση που θα προκύψει μετά τις εκλογές, που σίγουρα πλησιάζουν και δεν θα είναι άλλη από αυτήν της Ν.Δ. και του Αντώνη Σαμαρά.

Οι  παλαιοί  ευεργέτες κέρδισαν, πέρα από την ηθική ικανοποίηση της προσφοράς στην πατρίδα και υστεροφημία. Πνευματικά και πολιτιστικά  κέντρα,  μεγάλες  οδοί και λεωφόροι, φέρουν το όνομά τους. Αντίθετα, όσοι εντάσσονται στην κατηγορία των σημερινών αδηφάγων επιχειρηματιών θα καταγραφούν στις μαύρες σελίδες της ελληνικής ιστορίας, ως συμπαραστάτες εκείνων των εντεταλμένων πολιτικών που εξάλειψαν την μεσαία και μικρομεσαία οικονομική τάξη, βυσσοδόμησαν ενάντια στον κοινωνικό ιστό του τόπου μας και αποδόμησαν τους ακρογωνιαίους λίθους του ελληνικού οικοδομήματος.

 *δικηγόρος

 ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΖΩΝΗ

Macedonia News : “Makedonia Palace” hotel will remain open …..

Δεκέμβριος 30, 2011 Σχολιάστε

Macedonia News 

(News from real/true Macedonia, Greece [1] , [2] ,[HOFM] )

Macedonia News – One of the most famous Macedonian hotels in Greece, the Makedonia Palace is to set to reopen on January 14 according to infos from ekathimerini. This was agreed after the IKA social security fund, which owns the building, and the hotel managers reached a deal to keep the operation going for a few more months.

The Daskalantonakis Group, which manages the hotel issued a statement in November saying that it had failed to reach an agreement with IKA to renew the lease.

However, the sides have agreed on a compromise for Daskalantonakis to keep operating the hotel until October next year while IKA seeks someone willing to sign a long-term lease.

The deal also means that 95 percent of the staff – reported to number about 120 people – will retain their jobs until October.

The Makedonia Palace, which is situated on the Thessaloniki promenade, just a few meters from the Macedonian city’s famous White Tower in Northern Greece, has almost 300 rooms.

It is the temporary home of the Greek prime minister and cabinet when they attend the Thessaloniki International Fair each year, and the resting place for celebrities from the world of cinema who attend the city’s annual film festival.

 

Want more of this? See these Posts:

  1. The palace of Philip II, king of ancient Macedonia (360-336 BC)
  2. Macedonia News – Thessaloniki the European Youth Capital for 2014
  3. CSI: NY Makedonia, Greece
  4. Macedonia News: MINA News Agency sinks even lower
  5. Macedonia News: MINA “News” Agency is caught again Fabricating News

Η μικρά έντιμος και “καθαρή” Ελλάδα της Μελούνας και οι junkyard Νέες Χώρες. Κάποιες ανήσυχες σκέψεις εκατό χρόνια μετά τους βαλκανικούς πολέμους…..

Δεκέμβριος 30, 2011 Σχολιάστε

29 December, 2011 by antigoldgreece

Έναν αιώνα μετά τους βαλκανικούς πολέμους που δημιούργησαν την Ελλάδα των δύο ηπείρων και των πέντε θαλασσών, γενιώνται σε κάποιους από τους κατοίκους των “νέων χωρών” σκέψεις μήπως τελικά δεν πρέπει να θεωρούν τους εαυτούς τους ως απόλυτα ισότιμους με τους συμπατριώτες τους της ευγενούς “παλιάς Ελλάδας”, της προ των βαλκανικών πολέμων Ελλάδας, της Ελλάδας της Μελούνας. Αιτία δεν είναι ο ΠΑΟΚ, ούτε η ρητορική και τα επιχειρήματα του Ψωμιάδη, ούτε η γλωσσικές διαφορές (σε λέω – σου λέω, περνούσαμε – περνάγαμε, σουβλάκι – καλαμάκι κ.λπ.).

Όσο και αν φαίνεται παράξενο, αιτία είναι η απαίτηση μιας θυσίας για να καταφέρει να αποπλεύσει ο στόλος της Ελλάδας για την Τροία (την οικονομική σωτηρία), ξεκολλώντας από την απόλυτη κάλμα του λιμανιού της Αυλίδας (της χρεοκοπίας). Επειδή οριζόντιες θυσίες στην περίπτωση αυτή κρίθηκαν ως ασύμφορες, προκρίθηκε η καταστροφή (ο αποκεφαλισμός, head cut) του βόρεια ελλιμενισμένου ελληνικού στόλου για να σωθεί ο υπόλοιπος. Στο ρόλο της Ιφιγένειας οι “νέες χώρες”.

Εκεί λοιπόν, στις “νέες χώρες”, μας λένε οι διάφοροι πανάσχετοι, πλην κουτοπόνηροι παλιοελλαδίτες νέο-Ντένιγκεν (συν κάποιους ντόπιους παραμυθάδες και αρ-πάχτες), υπάρχει ανεξάντλητος ορυκτός πλούτος, που μένει ανεκμετάλλευτος, και για το λόγο αυτό υποφέρουμε και εμείς εδώ κάτω. Μα είναι δυνατό να είναι τόσο χοντροκέφαλοι και να αντιδρούν αυτοί οι “νεοχωρίτες” στην αξιοποίηση αυτού του ορυκτού πλούτου που διαθέτουν (συγνώμη, διαθέτουμε), από τον οποίο στο κάτω κάτω κάτι θα κερδίσουν και οι ίδιοι. Δεν τα θέλουμε πια και όλα δικά μας -τέτοια γενναιοδωρία- (βέβαια κάνουν πως δεν ξέρουν ότι ούτε δικά τους είναι). Άσε που κάποιοι από τους ντόπιους εκεί πάνω (τους Β….., θού Κύριε…) θα βρούν κιόλας και δουλειά στα ορύγματα -τους τυχερούς-. Και θα αποκτήσουν και πλήρη εξειδίκευση, ώστε δε θα χρειαστεί στο μέλλον να χολοσκάνε αυτοί και τα παιδιά τους για άλλες δυνατότητες απασχόλησης. Και θα τους φτιάξουμε με τα υλικά της αξιοποίησης και διάφορες καινούργιες πολύχρωμες λίμνες στα μέρη τους, που θα έρχονται να τις θαυμάζουν με ανοικτό το στόμα (και κλειστή τη μύτη) πλήθος τουριστών. Άσε δε τους καταπληκτικούς κρατήρες που θα ανοιχτούν και που μπροστά τους θα ωχριά και η καλδέρα της Σαντορίνης. Και που θα έρχονται επίσης να τους θαυμάσουν (με κλειστά τα μάτια αυτή τη φορά) άλλα πλήθη τουριστών. Ώστε, παράλληλα με τους παρελθόντες τότε δρόμους του κρασιού, να έχουν στο μέλλον τους ένδοξους δρόμους της μεταλλείας στις νέες χώρες τους. Και δε θα τους αφήσουμε βέβαια και διψασμένους, αλίμονο! Θα φροντίσουμε να τους προμηθεύουμε με φορτία νερού Λουτρακίου∙ τι μας πέρασαν, για άκαρδους;

Μετά από όλα αυτά λοιπόν ας μας πούν επι τέλους τι θέλουν και αντιδρούν;

Λοιπόν, σύντροφοι νεοχωρίτες, τι να πεί κανείς σ’ αυτούς που λένε ακριβώς τα παραπάνω; Μας θέλουν Ιφιγένειες και να πούμε και ευχαριστώ από πάνω. Σφάξε με αγά μου ν’ αγιάσω.

Όμως, σταθείτε ρε παιδιά της παλιάς Ελλάδας (παληκάρια του ΙΓΜΕ, Μανιάτηδες κ.λπ.). Γιατί βάλατε στόχο τις νέες χώρες; Γιατί αντί για την Ιφιγένεια δε δοκιμάζουμε να θυσιάσουμε τον Αγαμέμνωνα; Δεν ψάχνετε λίγο και στα δικά σας χωράφια εκεί κάτω μπας και βρήτε σκάβοντας τη λύση στο οικονομικό αδιέξοδο της χώρας. Και σας χαρίζουμε τότε και τις πολύχρωμες λίμνες και τους κρατήρες και τους τουρίστες που θα σπρώχνονται ποιος θα τα πρωτοθαυμάσει. Και θα σας φέρνουμε εμείς εμφιαλωμένο νερό τότε.

Σοβαρά μιλάμε, μήπως το Λαύριο δεν ήταν εξίσου μεταλλοφόρο και χρυσοφόρο με την ανατολική Χαλκιδική ή το Παγγαίο; Ποιες πολύχρονες, σοβαρές μελέτες κάνατε για μια σημερινή αναβίωση της μεταλλείας εκεί; Αλλά είναι πολύ κοντά στο λεκανοπέδιο θα μου πείτε. Και μήπως θα έπρεπε να ψάξετε για τυχόν μεταλλοφορία της τάξης των ppm (ξέρετε εσείς του πρώην ΙΓΜΕ, Παπαβασιλείου, Αρβανιτίδη κ.λπ.) στο Σουσάκι, στην Αίγινα, στον Πόρο, στα Μέθανα, στον Οξύλιθο, στη Μύκονο (να δω ένα όρυγμα εκεί και μια χαβούζα και ας πεθάνω), στη Νάξο, στην Ικαρία; Τι μανία σας έπιασε με τις νέες χώρες και μας κάνετε τέτοια διεθνή διαφήμιση που σκοτώνονται από τα άκρη της γης ποιος θα πρωτοέρθει να μας τα πάρει όλα, να μας φτύσει και να φύγει.

Ξέρετε, εμείς των νέων χωρών είμαστε λιγάκι ευαίσθητοι και φιλύποπτοι, ίσως και λίγο βλάκες.

Κάποιες φορές περνάνε από το νού μας κάποιες παράξενες σκέψεις: Ρε, μπας και αυτοί οι παλιοελλαδίτες θέλουν τη δικιά τους αυλή καθαρή και παστρικιά και τη δικιά μας εδώ πάνω να είναι σκουπιδότοπος. Αν είναι έτσι τότε να πουλήσουμε εμείς τον ορυκτό μας πλούτο, τι δουλειά έχουν οι Μανιάτηδες μεσολαβητές; Αλλά αμέσως μετα σκεπτόμαστε: δεν μπορεί, συμπατριώτες είμαστε, κολλητοί, καρντάσια ρε παιδί μου. Δε θα μας έριχναν έτσι. Δεν υπάρχει Μελούνα.

Και ησυχάζουμε, όπως ο ήσυχος ιπποπόταμος.

ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΩΝ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΩΝ

ΣΧΕΤΙΚΑ:

Ψάχνουν νέα φλέβα χρυσού στο Κιλκίς

 Χρυσός Κιλκίς ΟΙΚΟ

Αναβίωσε το έθιμο των Μωμόγερων για ακόμα μια χρονιά στην Κομοτηνή …..

Δεκέμβριος 30, 2011 Σχολιάστε

ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΥΛΛΟΓΟ ΠΟΝΤΙΩΝ ΡΟΔΟΠΗΣ «Η ΤΡΑΠΕΖΟΥΝΤΑ»

Για ακόμα μια χρονιά αναβίωσε στην Κομοτηνή το έθιμο των «Μωμόγερων» την Τρίτη (27/12) από μέλη του Συλλόγου Ποντίων Ροδόπης «Η Τραπεζούντα».

Τα μέλη του Συλλόγου, με καλυμμένα τα προσωπεία τους και υπό τους ήχους του τύμπανου και του ζουρνά ξεκίνησαν από την εκκλησία της Παναγίας, όπως ορίζει η παράδοση σύμφωνα με την οποία οι Μωμόγεροι ξεκινούσαν από τις εκκλησιές, και περιπλανήθηκαν στους κεντρικούς δρόμους της πόλης, την οποία και ξεσήκωσαν στην κυριολεξία με τις φωνές και τη μουσική τους.

Ο Γιάννης Νικολαΐδης, πρόεδρος του Συλλόγου Ποντίων Ροδόπης «Η Τραπεζούντα», αναφερόμενος στο έθιμο των Μωμόγερων σημείωσε ότι «το έθιμο άρει την καταγωγή του από την αρχαία Ελλάδα, είναι ένα έθιμο το οποίο συναντούμε σε πολλές ελληνικές κοινότητες, στη Μακεδονία, στη Θράκη, με διάφορες παραλλαγές, το συναντούμε στη Μικρά Ασία αλλά και σε άλλους λαούς εκτός των Ελλήνων, όπως στη Βουλγαρία, στα Σκόπια, σήμερα στην Τουρκία και στην Ιταλία και παντού σε όλες τις περιοχές έχει να κάνει με τον ερχομό του νέου χρόνου και με την αναγέννηση της φύσης.

Έχει διονυσιακό χαρακτήρα, τα πρόσωπα του εμπνέονται από την καθημερινότητα και επικαιρότητα. Έτσι, διαχρονικά βλέπουμε οι Μωμόγεροι να αλλάζουν σε περιεχόμενο αλλά και σε μορφές. Παραπέμπουν στην αρχαία τραγωδία μια και βλέπουμε ότι οι τράγοι είναι το κυρίαρχο στοιχείο αυτού του λαϊκού θεατρικού δρωμένου και θεωρείται μάλιστα ο πρόγονος του αρχαίου ελληνικού θεάτρου.

Το έθιμο συνεχίζεται ως και τις μέρες με πάρα πολύ μεγάλο ενδιαφέρον και μπορούμε να πούμε ότι είναι ένα κάλεσμα στους απανταχού ξενιτεμένους μια και τη μέρα αυτή γίνεται αφορμή πολλοί επισκέπτες να έρθουν στην Κομοτηνή και ως θεατές αλλά και ανταμώσουν οι κάτοικοι του χωριού Χαραμπά της Γεωργίας, οι οποίοι πρωταγωνιστούν σε αυτή την αναβίωση».

Το έθιμο των Μωμόγερων συνεχίζεται στις μέρες μας χάρη στους ομογενείς Ποντίους οι οποίοι το φέρανε από τον κεντρικό Καύκασο που είχαν φτάσει από την Αργυρούπολη του Πόντου διερχόμενοι από το κυβερνείο του Γαρς ενώ στην περιοχή μας πρώτη φορά το έθιμο αναβίωσε στις Σάπες το 1993 και μετά στην Κομοτηνή, στο νεόκτιστο οικισμό των Ποντίων.

«Οι Μωμόγεροι αναβιώνονται σε όλη την Ελλάδα αυτή την περίοδο με πάρα πολύ μεγάλο ενδιαφέρον και θέλω να πιστεύω ότι το έθιμο θα έχει και συνέχεια μια και συμβάλει στην κοινωνική συνοχή και δίνει μια διαφορετική νότα στην καθημερινότητα μας» πρόσθεσε ο Γιάννης Νικολαΐδης ενώ αξίζει να σημειωθεί ότι όποια φιλοδωρήματα και η όποια βοήθεια συγκεντρώνεται μοιράζεται σε οικογένειες που πραγματικά το έχουν ανάγκη, στην εκκλησιά και στο σχολείο.

Τέλος, ο πρόεδρος του Συλλόγου Ποντίων Ροδόπης «Η Τραπεζούντα» θέλησε να στείλει και ένα μήνυμα ενόψει της νέας χρονιάς 2012. «Εμείς οι Έλληνες είμαστε λαός αισιόδοξος. Πιστεύουμε στις δυνάμεις μας και πιστεύω κι εγώ προσωπικά ότι το 2012 θα είναι καλύτερο και η Ελλάδα θα είναι ολοένα και καλύτερη διότι πιστεύω ότι θα μάθουμε από το πάθημα» δήλωσε καταλήγοντας ο κ. Νικολαΐδης.

Fonirodopis gr

Εθνολογία, Λαογραφία και Πολιτισμός

3.Έθιμα – «Οι Μωμόγεροι» 

7. Λαϊκός Πολιτισμός Νομού Σερρών